آیا شما اهل دنیا هستید ؟

[علی 110]

علايم اهل دنيا بنا بر حديث معراج پيامبر

1-پرخور و شكم باره اند
2- خنده فراوان مي كنند
3- پرخواب هستند
4- خشم فراوان دارند
5- كم خرسند مي شوند و همواره از ديگران طلبكارند
6- وقتي به ديگران بدي مي كنند پوزش نمي خواهند
7- عذر ديگران را نمي پذيرند
8- در هنگام عبادت كسل اند و هنگام معصيت شجاع
9- با آنكه مرگشان نزديك است، آرزوهاي دور و دراز دارند
10- به محاسبه و حسابرسي نفس خود نمي پردازند
11- به ديگران نفع نمي رسانند
12- بسيار سخن مي گويند
13- ترس اندك از خدا دارند
14- هنگام آماده شدن غذا شادمان اند
15- نه هنگام آسايش شكر مي كنند و نه بر بلا و گرفتاري صابراند
16- خود را برتر از مردم مي دانند و كارهاي خيري كه ديگران انجام مي دهند در چشم آنان اندك است
17- خود را به كاري كه انجام نداده اند، مي ستايند
18- چيزي را ادعا مي كنند كه در وجود آنان نيست
19- همواره تمنا و انتظارات خود را بيان مي كنند
20- به عيب گويي از ديگران مي پردازند.

عجب علامت هایی

یادش به خیر اولین بار که اینو خوندم خیلی حالم گرفته شد!

الانم که دوباره خوندم باز حالم گرفته شد


خدایا مارا اهل آخرت قرار ده!

البته إن شالله اگه توفیقی بود آیات و روایاتی در مورد هر کدوم اضافه میکنم

ارشاد القلوب-ترجمه مسترحمى، ج‏2، ص: 289

[mohebALI]

(۲۶/تیر/۹۰ ۱۱:۴۷)علی 110 نوشته است:  علايم اهل دنيا بنا بر حديث معراج پيامبر
3- پرخواب هستند
4- خشم فراوان دارند
5- كم خرسند مي شوند و همواره از ديگران طلبكارند
6- وقتي به ديگران بدي مي كنند پوزش نمي خواهند
7- عذر ديگران را نمي پذيرند
8- در هنگام عبادت كسل اند و هنگام معصيت شجاع
...14- هنگام آماده شدن غذا شادمان اند
...20- به عيب گويي از ديگران مي پردازند.

[Vakapson]

ممنون علي آقا.خيلي عالي بود.مثل بقيه من هم دچار بعضي از اين صفات هاي زشت هستم!
خدا همگي رو به راه راست هدايت كنه....
راستي اگه ميشه راههاي مقابله با اين ها رو هم بگيد چون بعضي هاش ديگه از دست در رفته.....

[رهگذر.]

اهل اخرت

اهل خیر و آخرت شرمگیناند.
حیاى آنها زیاد و حماقتشان كم و نفع آنان فراوان و حیله آنها اندك است.
مردم از دست آنها در رفاهند ولى خودشان از دست خویش در رنجند. كلامشان سنجیده است.
به حساب خود می پردازند.
خود را به زحمت می افكنند.
چشمهایشان می خوابد ولى قلبشان نمی خوابد.
چشمانشان گریان و قلبهایشان به یاد خداست.
هنگامى كه دیگر مردمان در غفلت به سر می برند آنها در ذكر و یاد حق هستند.
در آغاز نعمت، ستایش الهى و در پایان آن شكر خدا را به جاى می آورند.
دعایشان نزد خدا مقبول و سخن ایشان نزد پروردگار پذیرفته است و وجود آنها مایه مباهات و خشنودى فرشتگان است.
و دعاى آنها زیر حجابها می چرخد.
خداوند دوست دارد كلام آنان را بشنود آنگونه كه مادر دوست دارد به كلام فرزند خود گوش دهد.
از خداوند لحظه اى غافل نمی شوند.
پر خورى و پرگوئى و پوشیدن لباسهاى متنوع و زیاد و رنگارنگ را دوست ندارند.
مردم نزد آنها مردگانند و خداوند، زنده ی كریم.
آنهایى را كه از ایشان رخ برتافتند با بزرگوارى فرا می خوانند و آنان را كه به اینان روى آورده اند با مهربانى می پذیرند.
دنیا و آخرت نزد آنها یكسان است.