پیاده روی اربعین حسینی(علیه السلام)1393

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان.چند سالیه که خدارو شکر مراسم پیاده روی به کربلا در روز اربعین بین شیعیان بویژه ما ایرانی ها خوب جا افتاده.جا داره از صداو سیما هم بخاطر پوشش این حرکت عظیم صمیمانه تقدیر و تشکر کنم.
عشق به امام حسین (علیه السلام) آنچنان شور و حرارتی بین عاشقانش به وجود آورده که بعد از گذشت 14قرن هنوز هم مردم اینجوری با عشق و ارادت با پای پیاده زائر ضریح شش گوشش میشن.

(امام صادق علیه السلام): کسی که خداوند خیر را برای او اراده کرده باشد در قلبش محبت امام حسین را قرار داده و در دلش محبت زیارت آن جناب را می اندازد.وسائل الشیعه،ج14،ص496

این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

[سجاد313]

گفتم: جناب کشیش شما كجا مسير پياده كربلا كجا
گفت
پيامبرامون فرق ميكنه امام حسين مون كه يكيست
تمام قانون دنيارو بهم ريخته ای ارباب حسین جان

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

پاسخ زائران حرم امام حسین (علیه السلام) به داعش

زائران حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) بدون هیچ گونه ترس و اضطرابی از تهدیدات گروه تروریستی داعش به سوی کربلای معلی درحال حرکت هستند.

ابنا نوشت: در آستانه فرا رسیدن اربعین حسینی، زائران زیادی با پای پیاده از به سوی کربلای معلی حرکت کرده‌اند و تاکنون حدود 800 کاروان حسینی وارد کربلا شده‌اند.

راهپیمایی پیاده‌روی اربعین حسینی در روزهای آینده به اوج می‌رسد، چراکه کاروان‌هایی از سراسر جهان در این پیاده روی بزرگ و میلیونی شرکت می‌کنند.

زائران اباعبدالله الحسین(علیه السلام) بدون هیچ گونه ترس و اضطرابی از تهدیدات گروه تروریستی داعش به سوی مقصد نور و منزلگاه مقدس الهی و مقام رفیع امام حسین(علیه السلام) که در دل‌های شیعیان و محبان اهل‌بیت(علیه السلام) جایگاهی خاص دارد درحال حرکت هستند.

بر روی یکی از تابلوهای نصب شده در مسیر پیاده‌روی اربعین عبارتی جالب نوشته شده است که پاسخی دندان شکن به تهدیدهای گروه‌های تروریسی و خصوصاً داعش است.

بر روی این تابلو نوشته شده است: "لو تمطر دواعش هم نزور حسین" یعنی "اگر داعش ببارد ما همچنان به زیارت امام حسین(علیه السلام) می‌رویم."

«عقیل الطریحی» استاندار کربلا ابراز امیدواری کرد که طرح امنیتی ویژه اربعین نیز همچون طرح امنیتی ویژه عاشورای حسینی موفقیت‌آمیز باشد.

دولت عراق تامین امنیت کربلا را همواره مورد اهتمام جدی خود قرار داده و این قضیه در مناسبت‌های ماه محرم و صفر از اولویت ویژه‌ای برخوردار است.

پیش‌بینی حضور 20 میلیون زائر حسینی در مراسم اربعین کربلای معلی طرح‌های امنیتی عراق به منظور تامین امنیت عتبات عالیات به شکل گسترده‌ای ایجاد شده است.

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

ملزوماتی برای پیاده‌روی اربعین

به گزارش خبرگزاری فارس، حرکت عظیم راهپیمایی اربعین در سال‌های اخیر با توفیق جمع کثیری از جوانان و عاشقان اهل بیت علیهم السلام روبرو شده است. پایگاه پژوهشی تحلیلی راهبردی با توجه به فضای خاص این حرکت بسته چند رسانه‌ای زیر را برای شرکت کنندگان در این حرکت و همه علاقه مندان به مطالعه در زمینه معارف حسینی پیشنهاد می نماید.

بسته زیر شامل کتاب، نرم افزار، مجموعه سخنرانی و لوازم و پیشنهادات توصیه شده برای مسافران این حرکت حسینی است.

*راهنمای مصور سفر زیارتی عراق/ سید احمد علوی/نشر معروف

در کتاب «راهنمای مصوّر سفر زیارتی عراق» سعی شده مطالبی که زائران در سفر زیارتی عراق به آنها نیازمند هستند در یک جا گردآوری شده و اطلاعات ضروری مورد نیاز زائران از قبیل تاریخچه شهرهای زیارتی، اماکن تاریخی، ادعیه، احکام سفر، آداب زیارت و برخی سوره‌های قرآنی را در اختیار زائران قرار دهد.

عناوین راهنمای مصور زیارتی عراق شامل: «قرآن، آمادگی برای سفر و معرفی شهرهای نجف، کوفه، کربلا، کاظمین، بغداد، سامرا، حله، آشنایی با استان‌های عراق، احکام دینی، ستارگان حرم، ادعیه و زیارات شامل آداب، زیارت و احکام فقهی در این خصوص» می‌شود.

*خلاصه سلوک عاشورایی

کتاب «خلاصه مباحث سلوک عاشورایی»، گزیده‌ای از مباحث مطرح شده توسّط حضرت آیت‌الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی است که در ایّام محرّم و صفر سال‌های اخیر در جلسات عمومی ایراد گردیده است. این مباحث، بررسی عالمانه و دقیق و چندبُعدی گوشه‌هایی از حرکت عظیم و جهانی حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) است که در نوع خود کم نظیر بوده و در برخی موارد، کاملاً بی سابقه است.

*آفتاب در حجاب/ سید مهدی شجاعی/ کتاب نیستان

«آفتاب در حجاب» از ماندگارترین آثار ادبیات مذهبی است، واگویه‌ای تاریخی که تاریخ صرف نیست، عاشورایی است از نگاه حضرت زینب، کربلایی است برای حضرت زینب، پیوند حماسه و عاطفه و ادب و عشق. بی‌شک هیچ کسی نتوانسته و نخواهد توانست منشور کربلا را با وجوه بی نهایت آن‌، به تمام و کمال در قالب هنر به تصویر بکشد. با این همه، «آفتاب در حجاب» گامی است کوچک در به تماشا نشستن غم‌های کربلا از نگاه قله صبر و استقامت، حضرت زینب. در این زمانه که حماسه کربلا به انواع تحریف‌ها آلوده شده است، این اثر می‌تواند با روایتی ناب از این واقعه، دریچه جدیدی به روی عاشقان اباعبدالله (علیه السلام) و خواهر گرامی‌اش حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) بگشاید.

*مجموعه باغ سیب

«باغ سیب» مجموعه‌ای است از شش کتاب کم‌حجم ولی پر از محتوا، مجموعه‌ای از عشق‌ها و نفرت‌های مقدس، مجموعه‌ای از آموختنی‌های مدرسه کربلا، مجموعه‌ای پر از جمله‌های خیلی کوتاه، و مفاهیم خیلی بلند. مجموعه‌ای برای هر دلی که دوست دارد هر روز بیش‌ از پیش بوی عطر کربلا بگیرد.

*نرم افزار ثارالله

این محصول با هدف عمومی سازی اثر ارزشمند «دانشنامه امام حسین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ» که حاصل مجاهدت علمی چند ساله بزرگان، محققین و پژوهشگران موسسه علمی فرهنگی دارالحدیث بوده، تولید گردیده است. درآمیخته شدن مستندات علمی و تاریخی با جلوه‌های ویژه ادبی، هنری، رسانه‌ای و نرم افزاری، اثری درخور توجه را رقم زده است.

*زیارت حماسه(گفتارهایی در زیارت عتبات و پیاده روی اربعین)/ علیرضا پناهیان

این محصول مجموعه سخنرانی‌های حجت‌الاسلام پناهیان (30 جلسه صوتی + 16 کلیپ تصویری) پیرامون اربعین حسینی است که برای زائران حضرت اباعبدالحسین (علیه السلام) می‌تواند مفید و مورد استفاده باشد.

*دفترچه ثبت خاطرات و لوازم سفر

حرکت اربعین و پیاده‌روی به سمت کربلا یک هجرت در زندگی‌مان محسوب می‌شود. نوشتن خاطرات، دریافت‌ها، دل نوشته‌ها و یادداشت‌های بین سفر مسلما برای رشد ما مفید خواهد بود. همچنین سربند، پیکسل و کیف رو دوشی خاکی به عنوان نمادهای هویتی در سفر به کار می‌آیند. سعی کنید تعداد بیشتر از نیازتان همراهتان باشد تا در طول سفر به عنوان یادگاری به شیعیان دیگر کشورها هم بدهید. کیف دوشی کوچک هم در سفر خیلی به درد می‌خورد.

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

تقاضاي ثبت عزاداري اربعين در گينس


وزير سابق حمل و نقل كابينه عراق كه در حال حاضر از فعالان سياسي و رسانه اي اين كشور به شمار مي‌رود در جديد‌ترين مقاله خود از مقامات و مسئولان مؤسسه «گينس» درخواست كرده كه به كربلا بيايند و ركوردهايي كه در أيام أربعين حسيني در عراق رخ مي‌دهد را در كتاب «گينس» ثبت كنند.


«عامر عبدالجبار اسماعيل» وزير سابق حمل و نقل كابينه عراق كه در حال حاضر از فعالان سياسي و رسانه اي اين كشور به شمار مي‌رود در جديد‌ترين مقاله خود از مقامات و مسئولان مؤسسه «گينس» درخواست كرده كه به كربلا بيايند و ركوردهايي كه در أيام أربعين حسيني در عراق رخ مي‌دهد را در كتاب «گينس» ثبت كنند.

وي در مقاله خود به بيش از ۹ اتفاق مهمي كه در نوع خود ركورد جهاني به شمار مي‌رود اشاره كرده است.

اين موارد عبارتند از:

۱- تعداد ميليوني زائران كه با پاي پياده مسافت زيادي را به سمت شهر كربلا طي مي‌كنند. آمار دقيقي از تعداد اين افراد در دست نيست اما برخي بررسي هايي كه سال گذشته انجام شد نشان مي‌داد بين ۱۵ تا ۲۰ ميليون نفر براي زيارت أربعين به كربلا مي‌روند. اين آمار پر جمعيت‌ترين در نوع خود است.

۲- خدماتي كه در زمينه ارائه غذا، نوشيدني، محل استراحت و خواب، درماني و بهداشتي و غيره ارائه مي‌شود در نوع خود بي سابقه و بي نظير است و جا دارد در اين زمينه هم ركوردي ثبت شود بخصوص اينكه همه اين خدمات به طور رايگان ارائه مي‌شود.

۳- طول سفره‌هاي اطعام كه براي زائران پهن مي‌شود، در نوع خود بي نظير است و طولاني‌ترين سفره‌هاي جهان به شمار مي‌رود.

۴- تعداد خيمه هايي كه در مسير نصب مي‌شود. آمار دقيقي از تعداد اين خيمه‌ها در دست نيست اما بدون شك هيچ كس نمي‌تواند انكار كند كه در هيچ جاي جهان اين تعداد خيمه در يك مدت زمان معين در يك مسير پهن شده است.

۵- خدماتي كه هتل‌ها و مسافرخانه‌ها ارائه مي‌دهند نيز در نوع خود اقدامي بي سابقه است كه در هيچ هتل يا مسافرخانه اي در جهان اتفاق نمي‌افتد.

۶- پياده رويي أربعين بزرگ‌ترين و بي نظير‌ترين اقدام و فعاليت ديني در سراسر جهان به شمار مي‌رود كه جا دارد اين مسأله نيز در كتاب ركوردها ثبت شود. بخصوص اينكه طولاني‌ترين مسير در اين مراسم طي مي‌شود و در هيچ جاي جهان تكرار نشده است.

۷- مراسم عزاداري كه در أربعين حسيني برگزار مي‌شود، بزرگ‌ترين مراسم عزاداري و سوگواري در جهان به شمار مي‌رود. در طول ۱۳ قرن گذشته، براي هيچ شخصيتي در جهان تاكنون چنين مراسمي برگزار نشده است.

۸- بسياري از اتفاقات و وقايعي كه در مسير پياده رويي در أربعين رخ مي‌دهد در نوع خود بي سابقه و بي نظير است كه مي‌تواند در كتاب ركوردها ثبت شود. به عنوان يك مثال ساده و كوچك مي‌توان به پياده رويي يك پير مرد يا پير زن ۸۵ ساله اشاره كرد كه بيش از هزار كيلومتر را طي دو هفته به سمت كربلا مي‌پيمايد. تصور اين كار بدون شك حتي از نظر علمي و پزشكي مشكل به حساب مي‌آيد.

۹- تجمع عزاداران در كربلا در روز أربعين بزرگ‌ترين و پر جمعيت‌ترين تجمع بشري در طول تاريخ به شمار مي‌رود.


منبع:
ایرنا

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

معلول عاشق،بر روی دوزانو،در راه کربلا

به گزارش مشرق، «داخل خدم» مردی از اهالی شهرستان الکحلاء از توابع استان میسان در جنوب عراق است که علیرغم معلولیت حرکتی مادرزادی که با آن مواجه است، پای در راهی بس سخت و طاق فرسا می‌نهد تا به جهان بگوید که دیوانه عشق حسین(علیه السلام) است.

وی که سال‌ گذشته نیز در این ایام به کربلای معلی رفته است امسال نیز روی دو زانوی خود در حال حرکت به باب القبله حسین(علیه السلام) است تا ارادتش را به مولای بی‌سر و کفنش اثبات نماید.

این عاشق حسینی در منطقه البتیره در ۳۰۰ کیلومتری جنوب کربلا با عزمی آهنین در حال حرکت به سوی کربلا است.

این مسیر برای افراد سالم بیش از ۸ روز بطول می‌انجامد. حال باید پرسید این مرد عاشق تا چند روز دیگر به جوار مولایش حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) خواهد رسید؟

آقای داخل خدم که هرگونه کمکی را رد می‌نماید در پاسخ دلیل حرکتش به سوی کربلای معلی در یک جمله گفت: همین بس که مقصد حسین(علیه السلام) است.

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

ویژگی‌های یک عزادار حقیقی چیست

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، محمد شجاعی از اساتید اخلاق و مدیر عامل مؤسسه فرهنگی هنری منتظران منجی در یکی از سخنرانی‌های خود به بیان «فلسفه عزاداری» و «روابط میان انسان‌ها و اهل‌بیت علیهم‌السلام» پرداخت که مشروح آن در ادامه می‌آید:
امروزه تمام شیعیان و حتی غیرمسلمانان در جهان، زمان، انرژی و هزینه‌های بسیاری را برای برپایی مجالس عزاداری و عرض ارادت به وجود مقدس سیدالشهدا (علیه السلام) و اصحاب بزرگوار ایشان اختصاص می‌دهند. این مجالس، در ایران نیز حتی در میان مسیحیان، کلیمیان، زرتشتیان و با کمال تعجب در میان اهل سنت دیده می‌شود.
قابلیت رشددهندگی این مجالس به قدری عظیم است که هم قرآن و هم اهل بیت علیهم‌السلام، تأکیدات فراوانی به برپایی چنین مجالسی داشته‌اند در اینجا به سه نمونه از تأکیداتِ غیرمستقیم قرآن در این زمینه اشاره می‌کنیم:

1- تعظیم شعائر الهی

«وَمَنْ یُعَظِّمَ شعائِرَ اللّه فَإنَّها مِن تَقْوی القلوب» (سوره حج ، آیه 23)
و هر آنکس که نشانه‌های الهی را بزرگ بدارد، پس آن علامت تقوای قلب‌هاست.
«شعائر»، جمع شعیره به معنای علامت است. طبق این آیه، توجه به هر آنچه که انسان را یاد معشوقِ حقیقیِ او (الله) و غایتِ نهایی‌اش انداخته و به او در جهت تشبّه به الله سرعت می‌دهد، امری لازم و ضروری بوده و علامتی از حضورِ تقوایِ الهی در قلب او است. زمانیکه انسان، عاشقِ کسی یا چیزی می‌شود، آثار و نشانه‌های معشوقش را نیز دوست داشته و همواره به دنبال چیزی می‌شود که او را به یاد معشوقش بیندازد.
خداوند در روی زمین، همه چیز را نشانه و آیتِ خود معرفی کرده و از انسانها می‌خواهد تا تمام مخلوقات او را تجلی‌گاه حضور او دانسته و به واسطه مشاهده و ارتباط با آنها به الله تقرّب یابند. به عنوان مثال، یک شاخه گل نیز می‌تواند برای انسانها، یادآور الله بوده و آنها را تا آغوش خدا برساند. اما آنچه که مسلّم است این نکته است که معصومین علیهم‌السلام، بزرگترین آیه‌ها و آینه‌های الله و شبیه‌ترینِ موجودات به او هستند و انسان هر چه به آنها نزدیک‌تر شود، در حقیقت به الله نزدیک‌تر شده است.
علاقه به این آیه‌های الهی نشان می‌دهد که انسان چه اندازه به الله عشق می‌ورزد، زیرا نمی‌توان عاشق کسی بود، اما نشانه‌ها و آثار او را دوست نداشت. خصوصاً اینکه اساساً برای انسان‌ها راهی و نشانه‌ای عظیم‌تر از معصومین علیهم‌السلام وجود نداشته و ندارد. خداوند نیز در قرآن، مودّت معصومین علیهم‌السلام را وسیله‌ای برای قرب خود معرفی کرده و آن را عالی‌ترین و قوی‌ترین راه رساننده انسان به کمال بی‌نهایت می‌داند.
شادی در تولد معصومین علیهم‌السلام و اعیاد منتسب به آنان و عزاداری‌ها در سالروز رحلت و یا شهادتشان، همه و همه وسیله‌ای برای نمایش عملیِ عشق به معصومین علیهم‌السلام و در حقیقت عشق به الله است.

2- وجوب مودّت اهل بیت(علیه السلام)

برای درک لزوم مودّت اهل بیت علیهم‌السلام در زندگی به دو آیه زیر دقت کنید:
«قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی» (سوره شوری آیه23)
بگو که من اجری از شما نمی‌خواهم مگر مودّت خاندانم را.
«مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَن شَاء أَن یَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلا» (سوره فرقان آیه57)
اجری که من از شما خواستم، برای کسانی است که می‌خواهند به الله برسند.
مودّت در معنا با محبت متفاوت است. مودّت، محبتی است که انسان را به فداکاری برای معشوقش وا می‌دارد. متأسفانه غالبِ شیعیان، محبتِ اهل‌بیت علیهم‌السلام را در دل دارند ولی کمتر کسانی به مودت آراسته گشته‌اند. عزاداری‌ها، نمونه‌هایی از مودّت‌اند، اما در کمترین درجاتِ آن. اگر همین کمترین درجات نیز در انسان وجود نداشته باشد، ادعایِ عشق به الله از بنیان، دروغی بیش نبوده است.

3- لزوم یادآوری ایّام الله

«ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ إِنَّ فی‏ ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ» (سوره ابراهیم آیه5)
روزهای خداوند را به یاد آورید که در آن نشانه‌هایی است برای هر بسیارصبرکننده بسیار شکوری.
همه روزها، روزهای خداست، اما قرآن کریم، روزهایی را به عنوان ایّام الله معرفی می‌کند که خداوند در آن ظهورِ بیشتری برای بندگانش دارد (یا به واسطه نعمت و یا با عذاب و قهر). ایام تولد اهل‌بیت علیهم‌السلام، از آن جهت ایّام الله است که خداوند در چنین روزهایی عظیم‌ترین نعمات خویش (انسان کامل) را به انسانها هدیه می‌کند و ایام شهادتشان نیز، روزی است که پروردگار این نعماتِ عظیم را از انسانها سلب می‌کند. این روزها، سرشار از نشانه‌های الهی‌اند برای کسانی که می‌خواهند به الله برسند.
بزرگداشت این ایام به قدری حائز اهمیت است که خود اهل‌بیت علیهم‌السلام، سفارشات بسیاری در این خصوص کرده‌اند و این در حالی است که خداوند و اهل‌بیت علیهم‌السلام هیچ نیازی به این مجالس ندارند، بلکه این مجالس را وسیله‌ای برای ارتباط با انسانِ کامل و حرکت به سوی الله می‌دانند. در حقیقت این انسانها هستند که به این مجالس نیازمندند. البته فراموش نکنیم که هر نوع عزاداری و جشنی نیز ما را به آنان نزدیک نخواهد کرد.
انسان در لابه‌لای مجالس عزاداری حقیقی می‌تواند خود را به انسان کامل رسانیده و از بسیاری از بحران‌ها، مخصوصاً بحران‌های هویتی نجات یابد. برگزاری این مجالس، فریاد زدن این حقیقت است که: ما شیعیان بی‌هدف و بی‌برنامه نبوده و از الگوها و مربیانی پیروی می‌کنیم که کامل‌ترین ظهوراتِ الله در زمین‌اند.

راز آرامش و انبساط زینب(سلام الله علیها)

می‌دانیم که ما، موجودی ابدی و جاودانه‌ایم و غایت نهایی‌مان، تشبّه به الله است. نفسِ بی‌نهایت‌طلب و جاودانه ما نیز، جز با رسیدن به این هدف، آرام نخواهد گرفت. اِله بخش فوق عقلانیِ ما، الله است و این بخش جز در آغوش الله آرامش نمی‌یابد. اگر این بخش در آغوش اِله خود قرار داشته باشد، حتی با وجود مشکلات و فقدان‌های بخش‌های پایینی، باز هم آرام و شاد خواهد بود. حال با اندکی تأمّل، راز بزرگ آرامش و انبساط زینب (سلام الله علیها) را در تلاطم مصیبت‌های عاشورا درمی‌یابیم. زمانی که بخش فوق عقلانی در آغوش الله است، هر فشاری که به خاطر الله بر انسان وارد می‌شود، درست مثل لحظاتِ دیگرِ هم‌آغوشیِ با او، لذت‌بخش است. زینب (سلام الله علیها)، با از دست دادن تمامِ عزیزانش، همانقدر به زیبایی می‌رسد که با سجده بر پروردگارش. و اینگونه است که به حقیقت ناب‌ترین و بی‌نظیرترین جمله تاریخ از زبان زینب (سلام الله علیها) پی می‌بریم: «وَ ما رأیتَ إلاّ جمیلا».

عزادار حقیقی

تمام انسان‌ها برای تربیت روح خود تا مقام خلیفه الله، نیاز به یک مربی و متخصص معصوم (انسان کامل) دارند. دین با تمام دستوراتش، در حقیقت مجموعه قوانینی است که انسان را به تشبّه به الله می‌رساند و نیازمندِ کسانی است که آنرا تبیین و اجرا نمایند. عزاداری‌ها بهانه‌ای هستند تا فراموش نکنیم که به انسان کامل نیاز داریم و باید خود را به آنان برسانیم.
مراتب عزاداری‌ها در 5 مرحله تقسیم‌بندی می‌شود؛ که شیعیان و بقیه مذاهب و آئین‌ها در سه مرحله اول آن مشترک هستند. آنچه که عزاداری‌های شیعیان را از سایرین متمایز می‌کند، رسیدن به مراتب چهارم و پنجم عزاداری.
در مرتبه چهارم، عزادار، خودِ حقیقی‌اش را شناخته و رابطه میان خود و اهل‌بیت علیهم‌السلام را درک می‌کند، لذا هدف از عزاداری را می‌فهمد. عزادار در این مرحله می‌داند که اهل‌بیت علیهم‌السلام، تنها امامان و الگوهای او نیستند، بلکه پدران حقیقی و اصل و ریشه او هستند. او می‌فهمد که فرزند حقیقیِ امام حسین (علیه السلام) بوده و نه فقط به خاطر ظلم به امامش بلکه به خاطر عزای پدرش، قیام کرده است. اساساً رمزِ عزاداری دیگر مذاهب بر واقعه عاشورا نیز، دریافتِ فطریِ همین نکته است. آنان بی‌آنکه این حس را بشناسند، آن را می‌فهمند و به عزا بر می‌خیزند.
یک عزادار حقیقی می‌فهمد که زیستن در کنار یک متخصص معصوم، حق طبیعی و مسلّم اوست تا به وسیله او به سوی الله حرکت کند. اینجاست که این سؤال در ذهن او نقش می‌بندد؛ «چه کسانی مرا و جامعه مرا از پدر حقیقی و راهنمای متخصص و معصومم محروم کرده‌اند؟» اندکی تأمل در این سؤال، او را به این دریافت می‌رساند که جنایاتِ عظیمِ دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام در طول تاریخ، سبب بروز مصیبت اعظم و محروم ماندن انسانها از پدران حقیقی‌شان و متخصصان معصوم بوده است. زیرا بدون حضور متخصص معصوم، کسی به غایت نهایی‌اش نخواهد رسید. و به این ترتیب ... !
عزادار به مرحله پنجم عزاداری ارتقاء یافته و روح انتقام به سراغ او آمده و احساس جبرانِ این فاجعه در او زنده می‌شود. او برای برطرف کردن چنین ظلمی، هدفدار شده و صاحب اندیشه و سبکِ زندگیِ الهی می‌شود. دیگر برای این عزادار حقیقی، تنها یک هدف باقی می‌ماند؛ زیستن به سبکِ امامش و حرکت به سوی برداشتن موانع ظهور او. زیارت عاشورا دغدغه‌های یک عزادار حقیقی را برای ما به تصویر می‌کشد؛
«انْ یَجْعَلَنی مَعَکُمْ فِی الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ»
فراموش نکنیم که برای مصیبت عظیم باید گریست، اما هدف از این گریستن، باید توجه به مصیبت اعظم باشد، زیرا اهل‌بیت علیهم‌السلام مصیبت عظیم را تحمل کردند تا بشر به مصیبت اعظم دچار نشود.
عزاداری که برای امام حسین می‌گرید اما به فکر یاری حسین زمان خود نیست، عزادار حقیقی نیست. امروز همه ما، حسینی داریم که تنها و آواره بوده و فریاد هل من ناصر سر داده است. امروز همان کربلاست و عصر ما، همان عاشورا (کل یومٍ عاشورا و کلُّ ارضٍ کربلا). آیا حسینِ زمان ما، در سبکِ زندگی ما نقشی دارد؟ آیا فعالیت‌ها و روابط ما مطابق با هدفِ رسیدن به چادر حسین‌مان است؟
عزادار حقیقی کسی است که از لابه لای تمام مصائب حسین، حسین زمان خود و مصائب او را دیده و برای یاری‌اش، به طرح نقشه می‌پردازد.

روابط میان انسان‌ها و اهل‌بیت علیهم‌السلام

1- رابطه حقوقی؛ اهل‌بیت علیهم‌السلام تنها متخصصان معصومی هستند که تمام دانش‌های لازم را برای رسیدن به انسان تا مقام خلیفه اللهی در دست دارند.
خداوند در سوره قدر، حقیقت یک صحنه عظیم و باشکوه را برای انسان ترسیم می‌کند؛ «تَنَزَّل‌ُ المَلائِکَةُ وَ الرُّوح‌ُ فِیها بِإِذن‌ِ رَبِّهِم‌ مِن‌ کُل‌ِّ أَمرٍ...»
تمام اموری که مربوط به اداره جهان در یک سال است (تمام محاسبات ریاضیِ عالم، مقدّرات عوالم، تغییر و تحولات جهان خلقت و ...) در شب قدر معین می‌شود. اما تقدیر تمام این امور، در نزد صاحب این امور (صاحب امر، اولی الامر) انجام می‌گیرد.
و این صاحب امر، کسی نیست جز امام معصوم هر عصر که کلّ محاسبات موجودات از کانال وجودی ایشان می‌گذرد؛ «وَ کُلَ شَی اَحْصَیْناهُ فی اِمامٍ مُبینٍ».
اگر شرایط حاکمیت این شخصیت بر دنیا آماده بود و ایشان حاکم بر انسانها می‌شدند، آنان را به درجات بسیار بالایی از پیشرفت‌های مادی و معنوی رسانده و بر بسیاری از فقرها، مشکلات، بیماری‌ها و ... خط بطلان می‌کشیدند.
کما اینکه روایاتِ ترسیم‌کننده زمان ظهور، بر این مسأله صحّه گذاشته و بشر را در آن زمان به قدری در اوج می‌بینند که زندگی امروز آنان را در مقایسه با زمان ظهور، تنها زندگی کودکانه‌ای می‌دانند.
جهان به چنین شخصیتی نیازمند است و خداوند نیز او را برای سعادت بشر و اوج گرفتن انسانها خلق کرده است.
اما متأسفانه مردم در جامعه معصومین علیهم‌السلام گذشته، از خود لیاقت نشان نداده و آنها را در کمال غربت و مظلومیت به شهادت رساندند. آخرین معصوم زنده نیز، بیش از هزار و صد و هشتاد سال است که منتظر است بشر حقیقتاً خواهانِ ظهور او شده و او را برای حاکمیت در عالم به میان خود دعوت کنند.
ایشان هزار سال پیش در نامه‌ای به شیخ مفید، شرط ظهور خود را وفاداری و عاطفه مردم نسبت به خود و همدلیِ آنان برای ایجاد حاکمیت دین حق بر عالم دانسته‌اند. بنابراین مهم‌ترین وظیفه هر کدام از ما در دنیا و اصلی‌ترین سؤالاتی که در آخرت باید پاسخگوی آن باشیم، عمل کردن به این دو شرط است.
براستی اگر معاصرین یازده معصومِ گذشته به این دو شرط عمل کرده و حاکمیت معصوم (علیه السلام) را در جهان می‌پذیرفتند، امروزه‌ ما در دنیایی می‌زیستیم که هیچ کدام از مشکلات مادی و معنویِ کنونی را نداشت. از همین رو، همه ما امروز به چنین انسانهایی لعنت فرستاده و آنان را عاملِ اصلی مصیبت اعظم می‌دانیم؛«ولعن الله اُمّهً سَمِعَت بذلک و رَضِیَت به»

2- رابطه حقیقی؛ متخصصان معصوم علاوه بر اینکه امامان و راهنمایانِ معصوم ما در مسیر انسانی‌اند، پدران حقیقی‌ِ ما نیز هستند؛ و خداوند نَفسِ جاودانه ما را از روح محمد و آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خلق کرده است. عاطفه امام زمان به ما، بی‌نهایت بیشتر از پدران و مادرانِ زمینیِ ماست. اما از آنجایی که خداوند انسان را مختار آفریده است، هیچ اجباری برای او در پذیرش دین قرار نداده است «لاَ إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ». لذا ظهور امام زمان و حاکمیتِ ایشان بر بشر را نیز منوط به پذیرش قلبی و داوطلبانه بشر قرار داده است. در جایی که خود انسانها حضور این متخصص را طلب کرده و آماده استفاده از ایشان باشند، ایشان در اختیار بشر قرار خواهند گرفت.
اگر کسی حقیقتِ رابطه میان خود و امام زمانش را نشناسد، نمی‌تواند عاشق شده و با آنان همراه شود.

فراموش نکنیم که عشق از سوی اهل‌بیت علیهم‌السلام، همیشگی و کامل است، اما انتظار آنان از ما، عاشقی و همراهی با آنان است. عشقی که بر ضعف‌ها و تنبلی‌هایمان غلبه کرده و ما را برای رسیدن به مقاماتِ آنان به تلاش وادار کند.

علّت نبرد امام حسین (علیه السلام)

امام حسن مجتبی (علیه السلام) بعد از امیرالمؤمنین (علیه السلام)، متخصص معصوم در آن عصر بوده و شش ماهِ اول نیز برای نگه‌داشتنِ نماینده خدا در رأس حاکمیت بشر، جنگیدند. اما شیعیان، به واسطه ترس، هوسرانی، تنبلی و بی‌وفایی، ایشان را مجبور به صلح در طی ده سال بعدی کردند و خلافت به دست انسان فاسدی چون معاویه افتاد.

امام حسین (علیه السلام) نیز در ده سال اول امامت خود، صلحِ امام حسن (علیه السلام) را ادامه دادند، زیرا در صلح‌نامه امام حسن (علیه السلام) و معاویه شرط شده بود که معاویه، بعداز خود حاکمی را برای مردم نصب نکرده و خلافت را به دست امام معصوم (علیه السلام) بسپارد. اما معاویه به عهد خویش عمل نکرد. امام حسین (علیه السلام) نیز برای جلوگیری از ادامه حکومت فاسدانِ غیرمتخصص بر مسلمانان، دست به شمشیر برده و در میدان نبرد حق علیه باطل حاضر می‌شود.

اساساً عاشورا اتفاق افتاد تا ما فراموش نکنیم که هستیم؟ و برای چه به دنیا چشم گشوده‌ایم؟

از مصیبت حسین (علیه السلام) تا انتظار مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

آموختیم که در جریان کربلا و وقایع آن، شیعیان عزادارِ دو مصیبت‌اند:

1- مصیبت عظیم؛ آنچه که بر امام حسین (علیه السلام) و خاندان و یارانش در واقعه کربلا گذشت.

2- مصیبت اعظم؛ دور ماندن بشر از حاکمان متخصص و معصوم که از نگاه معصومین علیهم‌السلام فاجعه‌ای بس بزرگ است. همانطور که ارزش یک دانشگاه به اساتیدی است که دانشجویان را برای مقاماتِ علمی تربیت می‌کنند، ارزش دنیا نیز به عنوان باشگاهی برای کسب کمالاتِ انسانی، به حضور متخصصان معصومی است که انسانها را به مقام شایسته و لایقشان می‌رسانند. اساساً قیمت زمین به حضور اساتید معصوم برای مربّی‌گری انسانها تا تشبّه به الله است و بدون حضور آنها، دنیا چونان باشگاهی بی‌مربی، فاقد ارزش است.
حذف متخصص معصوم از جوامع بشری همان مصیبت اعظمی است که امروز ما به آن مبتلا هستیم. و امروز، همان روزی است که تک‌تک ما باید شمرها، یزیدها و حرمله‌های زمان خود را شناخته و به کمک حسین زمان‌مان بشتابیم، تا هفت میلیارد جمعیت زمین را از این مصیبت اعظم برهانیم. نکند اشتباهِ شیعیانِ امام حسین (علیه السلام) دوباره به دست ما تکرار شود! اگر محور عزاداری‌ها، توجه به این نکته نباشد، عزاداری‌ها، تنها به یک سنت تبدیل شده و از هدف اصلی باز می‌مانند. محصول عزاداری های ما باید تربیت منتظران حقیقی باشد، به این معنا، که تغییر در سبک زندگی‌ها و حرکت انسانها به سوی حسین زمان‌شان باید از لابه‌لای این مجالس آغاز شود. باید آرمان‌های کربلا در درون تک‌تک شیعیان و در زندگی آنها پیاده شود. اساساً اولین و مهم‌ترین قدم برای رسیدن به مقام منتظر حقیقی خودسازی است.
انتظار، دست روی دست گذاشتن نیست، انتظار یک عمل است؛ «آماده کردن شرایطِ دنیا برای حضور امام.» در عصر امام حسین (علیه السلام)، منتظران حقیقی کسانی بودند که خود را به چادر حضرت رسانده و تا پای جان، یاری‌اش کردند. و منتظرانِ مهدی «عجل الله تعالی فرجه الشریف» کسانی هستند که در سبک زندگی خود، جای عشق به امام زمان و یاری او را خالی نگذاشته‌اند، بلکه در تمام برنامه‌ریزی‌های خود، آن را محور قرار داده‌اند. آنان که تکلیفِ عشق‌های آسمانی‌شان را روشن کرده و رابطه خود را با آسمان تنظیم کرده‌اند. اینان کسانی هستند که هزینه عشق به پدر حقیقی‌شان را پرداخت کرده و خواهند کرد و برای رهانیدن زمین از مصیبت اعظم تا پای جان خواهند ایستاد.

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

مسافران کربلا در مرز چزابه

---

بسم الله الرحمن الرحیم

هر دم به گوشم میرسد آوای زنگ قافله
این قافله تاکربلادیگر ندارد فاصله
یک زن میان محملی اندر غم تاب وتب است
این زن صدایش آشناست ای وای من این زینب است

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم