10شب،10نوحه

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه

الهی بهر قربانی به درگاهت سر آوردم

نه تنها سر برایت بلكه از سر بهتر آوردم

پی ابقاء قَد قامَت به ظهر روز عاشورا

برای گفتن اللّه اكبر، اكبر آوردم

برای كشتن دونان به دشت كربلا یا رب

چو عباس همایون‌فر، امیر لشگر آوردم

پی آزادی نسل جوان از بند استعمار

برادرزاده‌ای چون قاسم فرخ‌فر آوردم

علی را در غدیر خم، نبی بگرفت روی دست

ولی من روی دست خود، علی اصغر آوردم

اگر با كشتن من دین تو جاوید می‌گردد

برای خنجر شمر ستمگر حنجر آوردم

برای آن كه قرآنت نگردد پایمال خصم

برای سُمّ مركب‌ها، خدایا پیكر آوردم

علی انگشتر خود را به سائل داد اما من

برای ساربان انگشت با انگشتر آوردم

به پاس حرمت بوسیدن لب‌های پیغمبر

لبانی تشنه یا رب بهر چوب خیزر آوردم

حسن را گر كه از لخت جگر آكنده شد طشتی

من اینك سر برای زینت طشت زر آوردم

برای آن كه همدردی كنم با مادرم زهرا

برای خوردن سیلی، سه ساله دختر آوردم

من ژولیده می‌گویم، حسین بن علی گفتا:

الهی بهر قربانی به درگاهت سر آوردم

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

شب اول

نام شب: مسلم ابن عقیل

ای طوعه من غریبم،بی یار و غم نصیبم

من نایب حسینم،من مسلم عقیلم

ای زن مرا زاحسان مهمان نما به آبی

این لعل تشنه ام را با آب ده جوابی

رحمی نما به حالم گرپیرو ِکتابی

تحصیل کن تو ای زن با این عمل ثوابی

اول تمام بیعت برعهد من ببستند

آخرچرا زکینه عهد مرا شکستند؟

قلب رسول و آل اش ازاین قضیه خستند

ای خصم آل یاسین،برمصطفی سلیلم

ازتشنه کامی ای قوم برلب رسیده جانم

آبم دهید آتش افتاده برروانم

آخر نه ای لعینان امروز میهمانم

ای ملحدان بی دین من برشما دلیلم

ای کوفیان بی نام وی مشرکان پرننگ

ازشش طرف ببستند برروی من درجنگ

برفرق من مبارید گه آتش و گهی سنگ

یک یک به جنگم آئید من بر شما دلیلم

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

شب دوم

نام شب: ورود به کربلا

آه از آن ساعت که سبت مصطفی*****گشت وارد بر زمین کربلا

پس به یاران کرد رو،سلطان دید*****کای هواداران مقام ماست این

بار بگشایید اینجا کربلاست*****آب و خاکش با دل و جان آشناست

باربگشایید خوش منزلگهی است*****تا به جنت،زین مکان اندک رهی است

باربگشایید کاینجا از عذاب*****می شود لب ها کبود از قحط آب

باربگشایید کاینجا از جفا*****ام لیلا گردد از اکبر جدا

باربگشایید کاینجا بی درنگ*****بر گلوی اصغرم آید خدنگ

السّــــــــــلام ای سرزمین کـــربــــــلا*****السّــــــــــلام ای منــزل و مـــأوای مـا

السّــــــــــلام ای خیمه گاه خواهـــرم*****قتلگـــــــاه جــــانگـــــــــداز اکبــــــــرم

کــــــــــــربلا گــــــهواره اصغر تـــــویی*****مقتـــــــل عباس نـــــــــام آور تــــویی

آمـــــــــــدم آغــــوش خود را بــــاز کن*****بستــــــــــر مـــهمان خود را ســاز کن

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

شب سوم

نام شب: حضرت رقيه

من دختر سه سالة فخر زمانه ام*/*/*نور دو چشم فاطمه را نازدانه ام

روز از فراق روی پدر همدم غمم*/*/*شبها انیس و مونس آه شبانه ام

مانند شمع گشته دل عمه ام کباب*/*/*از بس که جان گداز بود این ترانه ام

هر کودکی به دهر بگیرد بهانه ای*/*/*تنها توئی و دیدن رویت بهانه ام

بابا ز راه لطف بیا و مرا ببر*/*/*از کنج این خرابه غم سوی خانه ام

دشمن به جای آن که تسلّی دهد مرا*/*/*از کینه می زند به خدا تازیانه ام

[captaincharisma]

(۲/آبان/۹۳ ۱۵:۲۸)ghoran نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه

الهی بهر قربانی به درگاهت سر آوردم

نه تنها سر برایت بلكه از سر بهتر آوردم

پی ابقاء قَد قامَت به ظهر روز عاشورا

برای گفتن اللّه اكبر، اكبر آوردم

برای كشتن دونان به دشت كربلا یا رب

چو عباس همایون‌فر، امیر لشگر آوردم

پی آزادی نسل جوان از بند استعمار

برادرزاده‌ای چون قاسم فرخ‌فر آوردم

علی را در غدیر خم، نبی بگرفت روی دست

ولی من روی دست خود، علی اصغر آوردم

اگر با كشتن من دین تو جاوید می‌گردد

برای خنجر شمر ستمگر حنجر آوردم

برای آن كه قرآنت نگردد پایمال خصم

برای سُمّ مركب‌ها، خدایا پیكر آوردم

علی انگشتر خود را به سائل داد اما من

برای ساربان انگشت با انگشتر آوردم

به پاس حرمت بوسیدن لب‌های پیغمبر

لبانی تشنه یا رب بهر چوب خیزر آوردم

حسن را گر كه از لخت جگر آكنده شد طشتی

من اینك سر برای زینت طشت زر آوردم

برای آن كه همدردی كنم با مادرم زهرا

برای خوردن سیلی، سه ساله دختر آوردم

من ژولیده می‌گویم، حسین بن علی گفتا:

الهی بهر قربانی به درگاهت سر آوردم

این نوحه نیستش و بهش میگن شروه
تفاوت در شروه و نوحه بسیار زیاد هستش
و گاهی به سبک چاووشی هم این شعر خوانده میشود
البته این اشعار پر محتوا رو شعرای جنوب سرودن
بنده بشدت در انتظار فرصت هستم که کاملا حرفه ای در شناخت اشعارسبک ها اشعار و نوحه های جنوبی بخصوص این ایام وارد بشم که ماهیت نوحه خوان نوحه و شخصیت ذاکر حسین موشکافی بشه و بدعت های نابجا و آفات فراوان که وارد مداحی ایرانیان شده رو شناسایی کنیم.
امیدوارم شما دوست عزیز وقتی شعری رو قرار میدید حتما نام شاعر و سبک خواندن اون رو باختصار توضیح بدید جهت آشنایی بیشتر

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

شب چهارم

نام شب: حضرت حر عليه السلام

گناهی از تمام کوه ها سنگین تر آوردم
عزیز فاطمه! بر درگه عفوت سر آوردم

من آن حرم کز اول خویش را سد رهت کردم
تو را در این زمین بین هزاران لشکر آوردم

به جای دسته گل با دست خالی آمدم اما
دلی صد پاره تر از لاله های پرپر آوردم

نشد تا از فرات آب آورم از بهر اطفالت
ولی بر خنجر خشکیده ات چشم تر آوردم

غبارم كن، به بادم ده مرا، دور سرت گردان
فدایم کن که در میدان ایثارت سر آوردم

‏سرشك خجلت از چشمم چو باران بر زمین ریزد
زبان عذر خواهی بر علی اکبر آوردم

همین ساعت که بر من یک نظر از لطف افكندی
به خود بالدیم و مانند فطرس پر برآوردم

بده اذنم که خم گردم، ببوسم دست عباست
که روی عجز بر آن یادگار حیدر آوردم

چه غم گر جرم من ازکوه سنگین تر بود میثم
كه سر بر آستان عترت پیغمبر آوردم