سجاده خون .::ویژه نامه شهادت مولی الموحدین حضرت علی(علیه السلام)::.

[انتصـار]

ســجاده خـــون

ویژه نامه شهادت مولی الموحدین امیر المومنین حضرت علی (علیه السلام)

*هرکسی میتونه هر چی تو دلشه، در قالب شعر، متن ادبی، دلنوشته، پیامک و ... اینجا بنویسه و همه استفاده کنن ...

امشب این دل یاد مولا می کند / لیلة القـدر است و احیا می کند
بشنو ای گـوش دلــها بی صــدا / نغـمه ی فـــزت و رب الکــعبه را

[انتصـار]

باز امشب عشق تنها می شود
زخم ، سهم فرق مولا می شود
آفتاب عشق گلگون می شود
سینه ی سجاده پرخون می شود

[لبخند خدا]

امام علی (علیه السلام) فرمود :در زمان وفات پیامبر هنگامی که من و فاطمه و حسن و حسین نزد رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)
بودیم آن حضرت به ما روکرد و گریست.
من گفتم :
چرا گریه میکنید یا رسول الله ؟؟! فرمود : می گریم برای آنچه با شما میشود . گفتم : آن چه باشد یا رسول الله؟؟
فرمود :
«گریه کنم از ضربتی که بر فرق تو زنند و از سیلی که بر صورت فاطمه زنند و از نیزه ای که بر ران جسن
زنندو زهری که به او نوشانند»
و از قتل حسین فرمود : همه ی اهل بیت گریستند ، یا رسول الله خدا مارا نیافریده جز برای بلا.
فرموده :
مژده گیر ای علی که خدای عزوجل با من عهد کرده که دوستت ندارد جز مومن و دشمنت ندارد جز منافق
امالی شیخ صدوق ، ص134

[S.A.M]

نام ما را بنويسيد پريشان علي
شيعه مملکت و خطه ي سلمان علي
همه شب سفره ما پر شده با نان علي
کار زهراست که هستيم مسلمان علي
سالياني است که مسکين و فقير نجفيم
پادشاهيم ,غلامان امير نجفيم
شاه ما صاحب لوح و قلم است اي مردم
مهربان است خداي کرم است اي مردم
مونس لحظه ي شادي و غم است اي مردم
از علي هر چه بگوييم کم است اي مردم
ما کجا مدح علي,هرچه بگوييم خطاست
مدح او کار خداوند و نبي و زهراست
اوهمان است که مانند خدايش يکتاست
مثل او نيست نگرديد علي بي همتاست
ذکر خيرش همه دم بر لب اهل بالاست
يک تنه صاحب هر معجز پيغمبر هاست
عالمي حسرت يک لقمه نانش دارد
آسمان تکيه به دست پسرانش دارد
از همان روز ازل تا ابد آقاست علي
شاه خاکي همه مردم دنياست علي
بين صاحب نفسان محشر کبراست علي
همه ي زندگي حضرت زهراست علي
ايها الناس ستون همه عالم اوست
پدر فاطميون همه عالم اوست
حيف اين شاه که هم درد دلش غم ها شد
رفت پيغمبر و در شهر علي تنها شد
يک مدينه به خدا دشمن اين آقا شد
فاطمه داد پسر تا که دو دستش وا شد
ناگهان پشت در خانه او محشر شد
ديد با چشم خودش فاطمه اش مضطر شد
بعد زهرا همه شب کار علي زاري بود
دوره بي کسي و غربت و بي ياري بود
زخم روي دل مولا چه قدر کاري بود
تا نفس داشت فقط گرم عزاداري بود
روزگار از غم تنهايي او مي کشد آه
همه شب گفت فقط درد دلش را با چاه
کوفه کردند فزون درد سر مولا را
نگرفتند دمي دور و بر مولا را
خون نمودند دمادم جگر مولا را
بين محراب شکستند سر مولا را
رفت و محراب شد از غصه او جان برلب
نقشه ها در سر کوفه است براي زينب

شاعر: محمد حسين رحيميان
منبع: حدیث اشک

---

خون تو ميچكد از عمق شكاف سر تو
خون دل ميخورد امشب به خدا دختر تو
گرچه با پارچه اي زخم سرت را بستم
ميكند آب مرا سرخي پلك تر تو
تو نفس ميكشي و من ز نفس مي افتم
حق بده جان بدهم پاي همين بستر تو
چادر خاكي مادر به سر انداخته ام
كه شده شمع و وجودم همه خاكستر تو
استخوان در گلويت ، خار به چشمت داري
از همان روز كه افتاد زمين همسر تو
هيبت حيدري تو همه را مي لرزاند
ولي حالا چقدر زرد شده پيكر تو
جان من آه مكش قلب مرا سوزاندي
صحبتي كن به فداي سخن آخر تو
علتش چيست كه گفتي به حسينت بابا
به فداي تن زخمي شده و پرپر تو
ماجرا چيست كه اينگونه به من ميگويي
دخترم چشم طمع هست بر آن معجر تو

شاعر: محمد حسن بيات لو

منبع: حدیث اشک

[قبیله منتظر]

به نماز بست قامت که نهد به عرش پا را به خدا علی نبیند به نماز جز خدا را

به نماز آخرینش چه گذشت من ندانم که ندای دعوت آمد شه ملک لافتی را

همه اهل بیت عصمت ز سرا برون دویدند ابتا و واعلیابنمود پر فضا را

---

آن شب قدری که گویند

آن شب قدری که گویند

امشب که بلرزید دل و بغض و صدایت

آرام روان گشت دلت سوی خدایت

رفتی به در خانه آن قاضی حاجات

یاد آر مرا ملتمس لطف و دعایت

[135]

پیش از تو هیچ اقیانوسی را نمی شناختم
که عمود بر زمین بایستد
پیش از تو،
هیچ خدایی را ندیده بودم
که پای افزاری وصله دار به پا کند،
و مَشکی کهنه بر دوش کشد
و بردگان را برادر باشد

آه ای خدای نیمه شبهای کوفه ی تنگ
ای روشن خدا
در شب های پیوسته تاریخ
ای روح لیلة القدر
حتی اذا مَطلع الفجر

موسوی گرمارودی

[mahdy30na]

ذکر مصيبت حضرت علي (علیه السلام)

مقام معظم رهبری(مدظله العالی) می فرمایند:
من دو سه جمله از روايات نقل شده را به عنوان ذکر مصيبت بيان مي کنم .لوط بن يحيي ابي مخنف مي گويد:[b]«فلما احسّ الأمام بالضّرب لم يتأوّه» يعني وقتي در محراب بر فرق آن بزرگوار ضربه وارد شد و پيشاني حضرت را شکافت، هيچ آه و ناله يي نکردند. «وصبر واحتسب»؛ خودشان را حفظ کردند و صبر کردند.«ووقع علي وجه و ليس عنده احد»؛ حضرت با صورت روي زمين افتادند و اطراف ايشان کسي نبود؛ چون هنوز نماز شروع نشده بود، مسجد هم تاريک بود و مردم به طور متفرق در مسجد مشغول خواندن نافله بودند؛ بنابراين اولِ کار کسي نفهميد چه اتفاقي افتاده است. «قائلاً بسم الله و بالله و علي ملّه رسول الله».اولين جملاتي که حضرت بعد از ضربت خوردن بر زبان جاري کردند، جملاتي بود که در موارد ديگر هم به گوشمان رسيده است.بعد از اين که سيدالشهداء (سلام الله عليه) ضربت خوردند و بر زمين افتادند، همين جملات از قول ايشان نقل شده است:«بسم الله و بالله و علي ملّه رسول الله»؛ به نام خدا و براي خدا و بر طريقه ي رسول خدا، حاصل زندگي را تقديم اين راه کردند. در ادامه، اين جمله هم از اميرالمؤمنين نقل شده است که فرمود: «فزت و رب الکعبه[/b]»؛ به خداي کعبه رستگار شدم. در روايت ديگري آمده است که حضرت فرمود: «لمثل هذا فليعمل العاملون»؛ يعني انسان براي رسيدن به چنين سرانجامي هر چه عمل کند، زيادي عمل نکرده است؛ بنابراين براي چنين سرانجامي بايد عمل کرد. اين نشان مي دهد که اين روح مطهر و پاکيزه چطور متصل به عوالم ملکوت بوده است؛ حتي در همان وقتي که هنوز جسم او در اين دنيا زنده بوده است.

«ثم صاح و قال قتلني اللعين»؛ بعد از آن که حضرت اين مناجات را کردند، فرياد کشيدند تا مردم متوجه باشند و نگذارند قاتل بگريزد. «فلما سمع النّاس الضّجّه»؛مردم وقتي صداي اميرالمؤمنين را شنيدند،«ثار اليه کل من کان في المسجد»؛ همه به طرف محراب مسجد ريختند، اما نمي دانستند چه اتفاقي افتاده است و بايد چه کار کنند. «ثم احاطوا بأميرالمؤمنين»؛ بعد آمدند اطراف اميرالمؤمنين جمع شدند.«و هم يشيد رأسه بمئزره والدّم يجري علي وجهه ولحيته»؛ وقتي مردم جمع شدند، ديدند حضرت در همان حال ضعف و در حالي که فرقشان شکافته است، دارند با دستمالي زخم خود را مي بندند و خون بر صورت و محاسن آن بزرگوار جاري است. «وقد خضبت بدمائه»؛ محاسن آن حضرت که سفيد بود، با خون آن بزرگوار رنگين شده بود. «و هو يقول هذا ما وعد الله و رسوله و صدق الله و رسوله»؛ اين همان وعده ي خداي متعال و پيغمبر اوست، و خداي متعال و پيغمبرش راست گفتند و وعده ي آنها تحقق پيدا کرد.

منبع:www.khamenei.ir

[انتصـار]

این یه بیت خودش کلی روضه است :

آن یتیمان که به خرمای علی (علیه السلام) سیر شدند
پای گودال رسیدند ، همگی شیر شدند

تو رستگار شدی!


مگر نه اینکه به حضور پیامبر اعظم صلی ‏الله‏ علیه ‏و‏آله خواهی رسید؟!
مگر نه اینکه غم دوری تو در فراق فاطمه علیهاالسلام ، پایان خواهد یافت؟!

دیگر نه خار در چشم و نه استخوان در گلو داری.
دیگر از مردم آدم ‏نمای کوفه جدا شدی و به سوی معشوقت پرواز کردی

ولی چرا تنها رفتی؟!
کجا رفت وحدت کوفیان؟

این علی علیه‏ السلام است
باز هم از مظلومیت خود می‏گوید؛

از نامردانی می‏گوید که در حساس‏ترین لحظه‏ ها، تنهایش می‏گذارند.

علی جان، بگو؛ از ناجوان‏مردی کوفیان بگو تا برایم عبرتی شود.
نمی‏خواهم من هم مولایم را در کشاکش بلا، تنها بگذارم.

دوست دارم در تنهایی ‏ات، چاه فریاد غم ‏آلود تو باشم...
علی جان بگو.

[Mohammad Trust]

ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﻋﻠﻲﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﺑﺎ ﺭﺳﺘﻤﻲ ﻛﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺧﺘﻼﻓﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﺳﺖ ﭼﻨﺎﻥ
ﻛﻪ ﻗﺮﺁﻧﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺎ ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻲ ﻛﻪ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻴﻢ ﻳﻜﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎﺋﻲ
ﻛﻪ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ .
ﻫﺮ ﺍﺭﺯﺷﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ ﻋﺸﻖ ﻋﻠﻲ
ﻫﻴﭻ ﺩﺭﺩﻱ ﺩﻭﺍ ﻧﻤﻴﻜﻨﺪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ،
ﻋﺎﺷﻘﻴﻢ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ .
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻴﺪﺍﺭﻱ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻲ ﻭ ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺧﻮﺍﻫﻲ ﻭ ﺟﻬﺎﺩ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻘﻲ ﻛﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺩﻟﻬﺎ ﺑﺮ ﻣﻲ
ﺍﻓﺮﻭﺯﺩ . ﻭﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺳﻴﻤﺎﻱ ﺁﻥ
ﺟﺮﻳﺪﻩﻛﺶ ﺳﻴﻨﻪﺯﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻋﻠﻲ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﺁﻥ ﻣﺪﻋﻲ ﭘﺮ ﺍﻓﺎﺩﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ
ﻣﺎﺭﻛﺴﻴﺴﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺎﺭﻛﺲ ﺭﺍ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﻲ ﺟﻮﻳﻢ ﻭ ﻣﻲ ﺳﻨﺠﻢ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺍﺧﺘﻼﻓﻲ
ﻧﻤﻲ ﻳﺎﺑﻢ ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﺭﻛﺲ ﻣﺠﻬﻮﻝ ﺑﺎ ﻋﻠﻲ ﻣﺠﻬﻮﻝ
ﻛﻮﭼﻜﺘﺮﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺗﻲ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ !
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺁﺛﺎﺭ 25 - ﺹ 219
علی شریعتی

پ.ن: وای بر منی که فقط حب علی دارم، شناختنش رو هنوز درک نکردم...

---

[انتصـار]

دیگر برایم دلخوشی معنا ندارد
وقتی تو را بابای من دنیا ندارد
رفتی یتیم بی قرار شهر کوفه
حس کرد تازه طفلکی بابا ندارد
رفتی برای زینب تو خستگی ماند
دیگر پرستارت به پیکر نا ندارد
خونت نوشته گوشه محراب مسجد
این کوه طور عاشقی موسی ندارد
دنیا پدر جان تا خود روز قیامت
مانند تو گریه کن زهرا ندارد
رفتی و از این شهر بردی مهربانی
کوفه برای ماندن ما جا ندارد
رفتی خیال دشمن تو گشت راحت
در سر به غیر از فکر عاشورا ندارد
فکری به حال روزگار دخترت کن
در روزهایی که حرم سقا ندارد