" و فدیناه بذبح عظیم.." ، ویژه نامه ی روز ملی هسته ای

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

وظیفه ملت در قضیه هسته‏‌اى‏

مقام معظم رهبری :

طبیعت استکبار این است که اگر یک قدم عقب نشستید، او یک قدم جلو مى‌‏آید. هیچ‌کس گمان نکند که با عقب‌‏نشینى در مقابل استکبار و عدول از مواضع صحیح و از حق صحیح و از داعیه صحیح، موجب مى‏‌شود که استکبار خجالت بکشد، نجابت به خرج بدهد، بگوید حالا اینها یک قدم عقب نشستند، ما هم یک قدم عقب بنشینیم. چنین چیزى نیست. شما یک قدم عقب رفتید، او یک قدم جلو مى‌‏آید، یک سنگر را خالى کردید، او مى‌‏آید آن سنگر را مى‏‌گیرد. امت اسلام باید این جورى به قضایاى خود نگاه کند.

ابوجهل‌‏هاى امروز، آنهایی که بمب اتم مى‏‌سازند، همه دنیا را تهدید مى‏‌کنند، آن وقت به یک ملتى بى‌‏دلیل گیر مى‌‏دهند که چرا شما مى‏‌خواهید انرژى هسته‌‏اى پیدا کنید که قبول هم داریم براى برق است، براى استفاده‌‏هاى صلح‌‏آمیز است، اما چون این توانایی را به شما مى‌‏دهد، ما نمى‏‌گذاریم، حرف حضرات این است.

در مقابل این زورگوها، در مقابل این قلدرها، جاهل‌‏ها، حرف‏ نفهم‏‌ها که نه منطق سرشان مى‏‌شود، نه حرف مى‏‌فهمند، مثل این داش‌ها و لات‌هاى بى‏‌مغز بى‌‏کله که دائم به بازوى خودشان نگاه مى‌‏کنند، قدرت خودشان را اندازه مى‏‌گیرند، دائم عربده مى‏‌کشند، اگر چنانچه عقب‏‌نشینى کردید، باختید.

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

رو به روی رایانه شخصی ام نشسته ام و قصد دارم صد تا صلوات بفرستم به نیت تعجیل در امر باز شدن سایت رفاهی دات آی آر. بالاخره هرچه که باشد بحث حیات یک خانواده در میان است. با یارانه ماهیانه هر نفر می توان ۱۰۰۰ مدرسه ساخت ما بدون یارانه زنده نخواهیم ماند من و جدایی از یارانه خدا نکند.
.

نه…! سایت باز نمی شود…! . چشمانم خسته شد از بس به این نمایشگر خیره شدم . اما از آنجایی که ما کلا خانوادگی «فواره وار سر به هوائیم و سر به زیر»، چشمم ناخودآگاه به تقویمی که بر دیوار رو به رویی ام نصب بود افتاد. دیدم نوشته “۲۰فروردین روز ملی فناوری هسته ای”. اصلا یک لحظه از عمق وجود هنگ کردم. خواستم فریاد بزنم اما ترسیدم دهان مرا هم مثل “۹دی حمید رسایی” گل بگیرند. خواستم بی خیال فریاد زدن بشوم که ناگهان «فخیم زاده»ی درونم گفت: «بی صدا فریاد کن». من در کل از سکوت متنفرم. دوست ندارم قلمم هم سکوت کند. میخواهم حرف دلم را بزنم. به جهنم، هرچه باداباد…

خدا از سر تقصیرات همه ما بگذرد . خدا همه ما را ببخشد. خدا “بعضی”هایمان را خیلی خیلی ببخشد، همان هایی که “فاستقم کما امرت را شنیدند” ولی جای ایستادگی خوابیدند. همان هایی که “لاتحزن” خدا را شنیدند ولی از ترس در سوراخ موشی به نام «به رسمیت شناختن اسرائیل» پناه بردند. همان هایی اگر بهشان رو بدهی حسین(علیه السلام) را هم میخواهند استیضاح کنند. همان هایی که مبارزه را فقط برای رستم می پسندن نه با حسین(علیه السلام) همان هایی که خوب بلدند قربان و صدقه آمریکای یزیدصفت بروند ولی وقتی میخواهند بگویند “ربنا افرغ علینا صبرا” زبانشان می گیرد.
.
.

واما چند خط هم برای حاج حسن:

.
آقای روحانی ، رئیس جمهور خوش تیپ و کوهنورد ما.

به پیر، به پیغمبر ما پیام انتخاباتی ۲۴ خرداد را دریافت کردیم . اما قبول کن اشتباه کردی که آمریکا را کدخدای جهان دانستی. آمریکا لیاقت ندارد سگ نگهبان بیت رهبری باشد چه برسد به کدخدایی جهان. بالاخره هرچه که باشد «تنها سگ زرد لیاقت برادری شغال را دارد» فقط نمیدانم این یکی جای زرد، سیاه از آب در آمد.
شرمنده ام دست خودم نیست به گروه خونی ام نمیخورد یک گوشه بایستم و به افتخار آنهایی که برای آمریکای عزیزشان فرش قرمز پهن کرده اند، کف مرتب بزنم.

دوستت دارم چون “روحانی” بودن را به “فریدون” بودن ترجیح دادی، اما گلایه دارم از این که “دکتر” بودن را بیشتر از “حجت الاسلام” بودن میپسندی. دوستت دارم چون قبل از سفر به نیویورک به دیدار ولی فقیه رفتی اما گلایه دارم از این که چرا بعد از آن سفر با اوبامای “بی ادب” تلفنی صحبت کردی . دوستت دارم چون خیلی مارا “امید”وار کردی اما گلایه دارم چون در توافق نامه ژنو جای خالی تدبیر احساس می شد. دوستت دارم چون گفتی دانشگاهیان راجع به توافق نامه ژنو نظر بدهند و گلایه دارم چون منتقدان را بی سواد خواندی . دوستت دارم چون در نوروز برای ما پیامک تبریک فرستادی و گلایه دارم از این که چرا پیامک اشکهای خانواده شهدای هسته ای را دریافت نکردی.
.

حاج حسن

به ما حق بده که از توافق نامه ژنو دلخور باشیم غنی سازی ۲۰درصد را دادیم اما دریغ از یک امتیاز درست و حسابی . غنی سازی ۲۰ درصد را دادیم تا خانم اشتون تشریف بیاورند و با آن دستهای مبارکشان چرخ زندگی مردم را بچرخاند!!! بعد هم لطف بفرمایند و «نظرات ،انتقادات و پیشنهادات» خود را راجع به حقوق بشر در ایران اعلام نمایند . اشتون غلط می کند دم از حقوق بشر میزند. خواهر سرطانی من بخاطر تحریم های همین بی شرف ها مرد. عموی من برای کمکهای همین ها به صدام شهید شده . نتیجه هم این میشود که اتحادیه اروپا جرات پیدا میکند قطعنامه صادر کند و حقوق همجنس بازان را مطالبه کنند. آقای رئیس جمهور «قسم به اسم آزادی» عده ای آزادی مارا هدف قرار داده اند.

حال به عکسهای سانتریوفیوژهای غنی سازی ۲۰ درصد نگاه میکنم و با خودم میگویم “هـ هـ هـ به این عکسها خیره شو خیره شو به اون روزهای پر از خاطره”

خط قرمزهای این انقلاب را آقایان سیاستمدار تعیین نمیکنند، خط قرمز ما را آرمیتا رسم می کند چون انصافا هم خوب نقاشی می کشد هم از وقتی خون ریخته شده پدرش را دیده معنی رنگ قرمز را خیلی خوب میفهمد.

[الهی313]

داغمان را تازه کردید. خون شهدا دامن کسانی که بخواهند عزت و شرف و ناموس ما را بفروشند خواهد گرفت.

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم


هیچ یک از دستاوردهای هسته ای کشور قابل تعطیل شدن نیست
و کسی هم حق معامله بر روی آن ها را ندارد
و کسی هم این کار را انجام نخواهد داد.

20 فروردین 93 - بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مدبران، متخصصان و کارشناسان سازمان انرژی اتمی

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

.

دیروز در گیر و دار یارانه ها، هم روز اقتدار ملی فراموش شد هم سید مرتضی!!!

.

.

«فتح هسته‌ای» را باید هم «حضرت راوی» روایت کند و باید هم «روز ملی فناوری هسته‌ای» و «روز هنر انقلاب اسلامی» در یک روز باشد که اساسا این امتزاج در معنی، یعنی پیوند علم و هنر، ذاتی انقلاب اسلامی است. «دوکوهه! مغموم نباش» به زبان امروز اما با همان لحن محزون جبهه و جنگ می‌شود «هسته‌ای! مغموم نباش» که امروز، روز توست. امر به علم و هنر، «امر به معروف» است.

.
.

امروز نه فقط روز مرتضی آوینی و احمدی‌روشن، که نیک اگر بنگری، روز روحانی شهید علی خلیلی هم هست. از علم گرفته تا هنر و از این هر 2 گرفته تا «امر به معروف و نهی از منکر» ما شهید داشته‌ایم، شهید بعد از جنگ داشته‌ایم، شهید از نسل خود به سن احمدی‌روشن داشته‌ایم، از این سن و سال هم کمتر، روحانی شهید داشته‌ایم که فقط 22 بهار از خدا عمر گرفت تا بهتر و بیشتر معلوم شود که چرا سید شهیدان اهل قلم نوشت؛ «هر که می‌خواهد ما را بشناسد باید داستان کربلا را بخواند». «چه جنگ باشد و چه نباشد، راه من و تو از کربلا می‌گذرد»، جمله‌ای است که آوینی به شهادت شهدای نسل ما نوشته است.

.
.

«ما کربلا را برای خودمان نمی‌خواهیم، برای نسل‌های بعد می‌خواهیم»، جمله‌ای است که شهید محسن وزوایی به شهادت شهدای نسل ما نوشته است. نسل من، نسل ما، بی‌جنگ، با این همه شهید، اذن به جهاد داده شود، چه غوغایی با خون خود برپا خواهد کرد؟! اینک به ... باید گفت؛ «به که تهمت می‌زنید؟! ما جنگ ندیده‌ایم؟!» نسل ما اگر در سن نگارنده باشد، فقط و فقط خاطره شهادت پدر کفایت می‌کند که عشقی‌ترین اما اشکی‌ترین خاطره‌ها را از جبهه و جنگ داشته باشد، نسل ما اگر در همین حدود، سن و سال داشته باشد، می‌شود مصطفی احمدی‌روشن که اگر دیروز با پول توجیبی دوران کودکی خود، قلکی سرشار از ایمان و انگیزه رهسپار جبهه‌ها می‌کرد، امروزه روز رسما جرعه‌نوش باده شهادت شده است. پس «به که تهمت می‌زنید؟! ما جنگ ندیده‌ایم؟!»

.
.

نسل من، نسل ما گاهی می‌شود یک روحانی 22 ساله با 3 سال سابقه جانبازی، یعنی شهید علی خلیلی، آن‌هم دقیقا پا در رکاب همان راهی که سیدالشهدا در آن به شهادت رسید؛ «احیای امر به معروف و نهی از منکر». روحانی شهید علی خلیلی حتی برخلاف شهید احمدی‌روشن، اساسا چند سال بعد از دوران جبهه و جنگ دیده به جهان گشود. صدالبته شهادتش در سومین روز بهار، سند مستندی است تا ما خطاب به مدعیان بگوییم؛ «به که تهمت می‌زنید؟! ما جنگ ندیده‌ایم؟!» جبهه و جنگ و جهاد، بلکه 8 سال دفاع مقدس، مفهومی است برای فهم بهتر فرهنگ شهادت. علی خلیلی جنگ را ندید اما «جنگ ندیده» نبود.

.
..

نوشته ی حسین قدیانی به مناسبت روز ملی فناوری هسته ای.

بقیشو از اینجا بخونید

[مصباح]

هو البصیر...


نُه ماه رفت و آمد تا استخدامش کردند. توی همین رفت و آمدها به سایت نطنز، گاهی می آمد پیش ما. کنار خوابگاه خانه اجاره کرده بودیم. یک شب تا ساعت دو با مصطفی سر مسائل سیاسی روز بحث می کردم. نمی دانم چطور شد که بحثمان کشید به هسته ای. برایم عجیب بود که چرا مصطفی می خواهد برود نطنز. آن وقت ها از صد نفر بچه ها، یکی هم نمی رفت آنجا؛ نه پستی بود، نه مقامی، نه حقوق بالایی. عوضش دوری بود و غربت و سختی رفت و آمد. حتی حرفش بود که اسرائیل می خواهد مراکز هسته ای مان را بمباران کند. مصطفی آن شب گفت: " می دونم راهی که دارم می رم، ممکنه ختم به شهادت بشه."

روایت 34... یادگاران/ کتاب احمدی روشن

.
.

از این خاطره 12 سال می گذرد...
از 82 تا 94...
و هنوز هم هسته ای، خط مقدمِ مبارزه با استکبار است...

همین مصطفی ها بودند که رفتند وجنگیدند برای پیشرفت...پیشرفتِ عزت آفرین...

هنوز هم هسته ای خط مقدم است...

گیرم که 12 سال گذشته باشد از آن روزها...

در این 12 سال هم تعلیق دیده ایم و هم پیشرفت...پیشرفتی که برای ما عزت آفرید و برای دشمن حیرت!

دراین 12 سال دانشمندانمان جهاد کردند در جبهه علم...پاداش این مجاهدت هم کم تر از شهادت نبود...

حالا به پای این صنعت خون ریخته و هنوز هم خطِ مقدم همین جاست...

هزینه این مجاهدت ها بی پدری علیرضا و آرمیتاست...و گرنه شهدا که در قهقهه‌ی مستانه شان عند ربهم یرزقونند...

مقاومت جواب داد...

ما مقاومت کردیم و حالا دشمن همین مذاکره برایش مانده...

دشمن تصمیم گرفت که خاورمیانه جدیدی شکل دهد و ما اراده کردیم غرب آسیا مقاوم بماند...

حالا جبهه مقاومت از آن ماست از شامات تا یمن...

و دشمن راهی نداشت جز حفظ یک میز! میز مذاکره...

هنوز هم هسته ای خط مقدم است....

گیرم که اسرائیل به جای تهدید به بمباران، بخواهد ایران حق بقایش را به رسمیت بشناسد...

اما هنوز هم هسته ای، خطِ مقدم است...

مبادا که چشمان معصوم علیرضا و آرمیتا پدر را طلب کند...

مبادا خیال کنند این سال ها می توانستند پدر داشته باشند و نداشتند...

مبادا بغض مادر مصطفی بشکند...

مبادا فراموش کنیم خون های شهیدانمان را...

مبادا به دشمن مکار، اعتماد کنیم...

مبادا نبینیم دست چدنیِ دشمن را، زیر دستکش مخملی...

مبادا خیال کنیم، بستن با کدخدایی که دیگر نیست کلید حل مشکلات است...

مبادا نصیحت های ناخدای با خدای کشتی انقلاب را پشتِ گوش بیندازیم...

مبادا انگیزه کار و تلاش را از مجاهدانِ خطِ مقدم بگیریم...

مبادا 20 فروردین در تاریخ گم شود...

مبادا جلوی فرزندانمان شرمنده شویم...

خدعه دشمن را نباید دست کم گرفت!

یادمان باشد که پیر و مرادمان گفت رابطه‌ی ما با آمریکا، رابطه‌ی گرگ و میش است!

.
.
.
حسبنا الله .....


.

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

چه توافق هسته ای بشود، و چه نشود،
اسرائیل روز به روز ناامن تر خواهد شد.

امام خامنه ای (مد ظله العالی)