محل توقف دل شکستگان و دلگرفتگان!

[مفقود الاثر]

سلام

دلم گرفته!

اگر تو هم گاه گداری دلت گرفت و بغض گلویت را چسبید و ول نکرد

بیا اینجا

وا گویه کن مثل من

شاید دعای خیر شامل حالمان شد!

شاید دلمان آرام گرفت!

دلم گرفته!

[مفقود الاثر]

دلت گرفته؟؟!
.
.
.
شاید وقتش باشد باز گو کنی!

[یار کوچک]

داره روز مادر میاد وای از دل بی مادران. دعام کنید.

[مفقود الاثر]

دلم گرفته.

التماس دعآ.

[soheyl68]

همنوعان من هنوز خودشونو کشف نکردن. هنوز نعمت های تعقل و اختیار در حد انتظار مورد استفاده قرار نمی گیره.
چه از داخل، چه از بیرون به کره خاکی نگاه می کنم، انگار انسان ها خودشونو پیدا نکردن.
به زبون راحت تر می گم: پدر و مادر دنبال ساختن اون چیزی که می خواستن و بهش نرسیدن از فرزندشون هستن، معلما انگار اومدن که ما بهشون درس پس بدیم و نمی دونن که باید به ما درس بدن، مسئولان انگار نه انگار که خدمتکار ملت هستن و کسایی هم که سمتی دارن در دانشگاه ها و ادارات و ... انگار بر مردم برتری دارن و نمی دونن که نوکری مردمو قبول کردن. حس خدمت نیست. از یه طرف مدرک تحصیلی مون می ره بالا و از اون طرف، انسانیتمون سقوط آزاد می کنه.
به نوجوونا و جوونایی که در 8 سال دفاع در جبهه بودن حسودیم می شه. وقتی در موردشون می خونم، وقتی عکساشونو می بینم، وقتی عکس سفره هفت سینشونو در همین انجمن دیدم، مطمئن می شم که اونا بهتر از ما زندگی کردن. مگر گوشی آیفون و بنز در زندگی ما چه تاثیری داره؟ اینارو راه دادیم به زندگی مون و اون چیزایی که اونا داشتنو داریم از دست می دیم.
زندگی خیلی شیرینه. خیلی ساده س. نباید رفتارهای نادرستو بازگو کنیم. نباید خودمونو محکوم کنیم. همین کاری که من در چند خط بالا انجام دادمو نباید انجام بدیم. اما باید و باید خلاف اینارو انجام بدیم.
مرد اونیه که اون جوری که باهاش رفتار شده، رفتار نکنه. باید جوری رفتار کنیم که خدا بپسنده. درسته منِ جوون خیلی عقده دارم از این کشور عزیز با آرمان هایی که جونمو در برابرشون هیچ می دونم، اما باید برای همین آرمان ها خودمو جوری تربیت کنم که سازنده شرایط خداپسندانه باشم، نه مردم پسندانه و نه ادامه دهنده سایرین.

[رمز شب]

برای این خط خط های پی در پی ذهنم دعـــــــــــــا کنید