قدر من!!!قدر تو !!! (مباحث معرفتی پیرامون شبهای قدر)

[saloomeh]

در این مجال قصد بر این است به تعریف دیگری از شبهای قدر برسیم جدای از اعمال وارده که هر کدام از ما کم و بیش میدانیم درک معرفت این شبها خیرات و برکات دیگری برایمان دارد که کمتر به آن توجه کرده ایم. امید که در پایان این مبحث گامی هر چند کوچک در شناخت این شبهای پر برکت برداشته باشیم مباحث زیر برداشتی به زبان ساده از جلسات معرفت نفس بزرگواران صاحب نظر در مباحث اخلاقی است که برای این حقیر بسیار روشنگر و مفید بوده امید که برای عزیزانم در این محفل خدایی و در ماه خدا مفید فایده باشد ان شاءالله.
یا رب از ابر هدایت برسان بارانی پیشتر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

در تعالیم اسلام ما به این نکته بر میخوریم که، برخی از زمانها و مکانها دارای یک ویژگی خاص هستند یعنی تاثیر و ویژگی که بر روی بدن انسان دارند با زمانها و مکانهای دیگر تفاوت دارد . شاید از لحاظ ریاضی زمانها با هم برابر باشند از نظر ثانیه دقیقه و ساعت اما ، برای شکل گیری فطرت و شکوفایی بعد انسانی ما برخی زمانها مناسب ترند و دارای یک قدرت و پتانسیل خاصی هستند که مسیر رشد را برای فطرت انسانی ما فراهم میکند و اثر بخشی راحت تر است.

[b]برای مثال در مفاتیح داریم اعمال شب جمعه یا روز جمعه و اینکه اصولا شبهای جمعه برای جبران نواقص عملی و روحی تناسب بیشتری دارد، در حالیکه در روزهای دیگر هفته چنین اعمالی وارد نشده مثلا خواندن قران بعضی از ادعیه احیا و... یا در روز جمعه که به سید الایام معروف است . این نشان دهنده این موضوع است که برخی روزها و شبها تاثیر شگفت انگیزی بر روی فطرت و روح انسان دارند به همین علت وارد شده اگر کسی در شب و روز جمعه گناهی مرتکب شود دو برابر مجازات دارد و اگر کار خیری انجام دهد دو برابر حسنه . به طور خلاصه اینکه این قسم شبهای خاص و سفارش شده از لحاظ قوه و بنیه به قدری قوی هستند که کوچکترین گناه دو برابر اثر در نفس و روح آدمی میگذارد و کار خیر هم به همین صورت.

در این میان هم شبها تناسب بیشتری با حالات روحی و نفسانی دارند اتفاقهای مهم قرانی معمولا در شبها و سحر ها اتفاق می افتد مثل شب معراج یا شب قدر !! [/b]

إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قيلاً

6/ مزمل

زیرا عبادتی که در شب صورت می گیرد محکمتر و پابرجاتر و گفتار در آن درست تر و استوارتر است.

[b]حتی طبیعت گراها هم شب را بهترین موقع برای عیاشیها و خوش گذرونیهای خودشان میدانند چون اصولا شبها محیط آماده تری دارد و انسان تمرکز بیشتری دارد برای دریافت هر نوع لذتی چه طبیعی و چه فطری.. در مورد مکانها هم چنین موضوعی صدق میکند مثلا داریم در روایات که بازار از آلوده ترین محیطهاست.

[/b]
[b] از رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل شده است :

اَحَبُّ الْبِقْاعِ اِلَی اللهِ مَساجدُها وَ اَبْغَضُ البِقاعِ اِلَی اللهِ اَسْواقُها

محبوب‌ترین مکان‌ها نزد خداوند، مساجد شهرها و بدترین مکان‌ها نزد او بازار شهرها است. [/b]

[b] یا وقتی که به حرم امام رضا علیه السلام وارد میشوید دقیقاً حس میکنید فشار طبیعت کم شده از روی شما و به راحتی دیگه افکارتون به سمت افکار پلید نمیره این تاثیر اون مکان و روح غالبی هست که در اونجا تجلی داره .

فلسفه اینکه سفارش شده که برای عبادت کردن مکانهای خاص را انتخاب کنید مکانهای پاک مثل مسجد،قبور متبرکه حضرات معصومین علیهم السلام ، بخاطر همین نقش تعیین کننده مکانها در روح و نفس آدمی است.

پس نتیجه اینکه مکانها تعیین کننده هستند مثل زمانها واین میتونه سلیقه یک فرد باشه که برای تغذیه فطرت خودش بهترین زمانها و مکانها رو انتخاب کنه . همونطور که برای لذتهای طبیعی حاضر نیستیم هر زمان و مکانی رو انتخاب کنیم برای تغذیه فطری خود نیز باید بهترین انتخابها رو داشته باشیم.

مثال : وقتی میخواهید یه شام بخورید سعی میکنید بهترین جا رو انتخاب کنید یه فضای سبزی جوی ابی محیط دنج و آرامی تا به قول معروف لذت یک شام به جانمان بنشیند.

ادامه دارد ان شاءالله ...

[saloomeh]

به روزها و شبهایی نزدیک می شویم که قرار هر ساله ما با خداوند تبارک تعالی است. قراری که می تواند برای ما منشا خیرات بسیاری در طول سال باشد حالا تا چه اندازه و قوه به قرار های معنوی خود در طی یک سال پایبند بودیم بماند .... به فرصت دوباره ای فکر کنید که پیش روی شماست! قدر و قیمت این شبها را وقتی بهتر می شناسیم که عمیقا به مبارکی این شبها و روزها فکر کنیم و ایمان بیاوریم به گرسنگی و تشنگی ای که حقیقتاً گرسنگی و تشنگی نیستند !!!

ان شاءالله در ادامه به مباحث ارزشمند استادان این حیطه خواهیم پرداخت . باشد که درک و دید ما نسبت به لحظه به لحظه این ماه مبارک تغییر مبارکی بکند ان شاءالله .....

[saloomeh]

در ادامه بحث به توضیح معنای ضیافت الهی خواهیم پرداخت. همانقدر که به درک بیشتری از معنای ضیافت برسیم میتوانیم از صاحب این ضیافت بهرمند شویم.

خصوصیات یک ضیافت چیست؟

در ضیافت پذیرایی می شویم اکرام میشویم لذت خوردن و آشامیدن داریم انس بیشتری با صاجب خانه پیدا میکنیم و... این خصوصیت ضیافت با مقیاس دنیاست. خداوند تبارک تعالی از ماه مبارک رمضان با نام ضیافت یاد میکند. انسان بواسطه داشتن قوه فوق عقل یا فوق تجرد یا همان نفخه الهی که در او دمیده شده انسان است و خداوند به افتخار بخش انسانی ما چنین ضیافتی را برقرار کرده است. به همین نسبت خوراکها و لذات این ضیافت باید متناسب با بخش انسانی ما باشد .اصولاً خداوند تبارک تعالی هیچ باید نبایدی برای بخش انسانی ما قائل نشده اما از آنجا که انس ما با بدن مادی و بخش حیوانی بیشتر است فکر میکنیم که خداوند با وضع احکام برای ما محدودیت قائل شده است. مثلاً در همین ماه مبارک با امر به بسته شدن دهان حیوانیت دهان انسانیت ما باز می شود تا بخش انسانی و فوق عقلانی ما فارغ از قیدهای حیوانی فرصت و اشتهای بیشتری برای اکل و شرب فطری پیدا کند........

چون دهان بستی دهانی باز شد تا خورنده لقمه های راز شد

[saloomeh]

در زمان يكي از پيامبران گذشته، سه نفر از مؤمنين در مسافرتي در محلي شب‌گير شدند، و راه به جايي نبردند، نه محلي براي استراحت و نه قوت و غذايي. بالاخره يكي از آنها گفت،‌ من اينجا يك آشناي دوري دارم مي‌روم شايد بتوانم امشب سربار او شوم. ديگري هم فكر كرد و به يادش آمد يك همكاري اينجا دارد‌، گفت مي‌روم شايد بشود امشب را مهمان او بشوم. سومي هر چه فكر كرد چيزي به‌يادش نيامد. گفت: ما هم مي‌رويم مسجد و مهمان خدا مي‌‌شويم. فردا صبح كه آمدند تا سفر را ادامه دهند، آن دو نفر هر كدام از خوبي‌‌‌‌هاي طعامي كه در شب خوردند و از نوع پذيرايي‌‌ها صحبت كردند ولي سومي گفت: حقيقتش ما مهمان خدا شديم ولي تا صبح گرسنگي كشيديم. به پيامبر آن زمان ندا رسيد برو و به اين مؤمن بگو ، حقيقتاً ما ميزباني تو را پذيرفتيم، و پذيرفتيم كه تو مهمان ما باشي، ولي هر چه گشتيم خورشت و طعامي بهتر از «گرسنگي» نبود كه با آن از تو پذيرايي كنيم.

يعني گرسنگي يك پذيرايي مقدّس است و براي همين هم طعام رمضان گرسنگي است و نتيجة اين گرسنگي «قرآن» است. سفره گرسنگي را پهن مي‌كنند تا قرآن را به قلب‌ها برسانند، آن وقت آيا مي‌شود گرسنگي را چيزي نگرفت و به سادگي از آن گذشت؟‌ يكي از عرفا به شاگردش مي‌گويد‌::: :

«نفسِ خود را از چه مي‌ترساني، مي‌ترسي گرسنه بماني؟ مترس، زيرا كه تو در نزد خدا خوارتر از آني كه تو را گرسنه دارد، خداوند، محمد (ص ) و يارانش را گرسنه داشت».

بزرگي مي‌گويد: « هرگز نشد سير شوم و معصيتي مرتكب نشوم و يا قصد معصيت نكنم».