دلنوشته هایی به زهرای سه ساله(سلام الله علیها)

[میلاد مسلمی]

بسم الله الرحمن الرحیم



پنجم صفر سال 61 بود که در گوشه خرابه های شام، شکوفه باغ ولایت را چیدند . . .

سه یا چهار سال بیشتر از عمر شریفش نمی گذشت که دردانه و جگر گوشه ی امام حسین(علیه السلام) وارد کربوبلا شد...

پرستوی کوچولویی که تا اون موقع همیشه در آغوش عمو آرام میگرفت حالا در نبود عمو، ساکن خرابه ها شده...
.
.



زندگی بی تو در این قافله سخت است پدر
گذر عمر از این مرحله سخت است پدر

دخترت تشنه اشک است ولی باور کن
گریه کردن وسط هلهله سخت است پدر
.
.

منتظر دل نوشته ها و اشعار دوستان ، با موضوع شهادت حضرت رقیه(سلام الله علیها) هستیم . . .

[میلاد مسلمی]

از لـات هـای کـوچـه ، بَـرَم حـرف می زنـنـد

عـمـه ،،، ز پـاره ی جـگـرم حـرف می زنـنـد

سنگی بـه دست بـچه و پیر و جوانشان

گـویـا کـه از سـر پـدرم حـرف می زنـنـد

وقتی که زجر چکمه ی خود می کند تمیز

مـَردم ز درد ایـن کـمـرم ، حـرف می زنـنـد

هـم می زنـنـد بـر تـن مـن، کـعـب نـیـزه هـم

از زخـم هـای بـال و پـرم حــرف می زنـنـد

قَـدّم بـه ارتـفـاع لـگـدهـا نـمی رســـیـد



....

از ضـربه ای که زد بـه سرم حـرف می زنـنـد

از دامـنـی کـه ظـهـر عـطـش گـُر گـرفـت و از

بـی حـرمـتـی بـه اهـل حـرم حـرف می زنـنـد

نُـقـل مـجـالـس اسـت هـمـیـن واژه ی "کنیز

ایـن جـا ز واژه ی "بـخـَرَم" حـرف می زنـنـد!!!

ازت بپرسم راستی یه چیزی

بـگو بابایی ، چـیـه کـنیـزی ؟

---

برای دیدنِ رویت ، نتیجه داده اصرارم

به امّید همین لحظه ٬ پدر شبهاست بیدارم

وداعِ آخرین بابا ، تو را بوسیدم و رفتی

نگو گشته فراموشم ، ز تو بوسی طلبـــکارم

هزار افسوس این لبها ، همان لبهای سابق نیست

پر از زخم است میترسم ، از آنها بوسه بردارم

تو گفتی خواندنِ قرآن ، ثواب است و پسندیده

چرا پس سنگ میخوردی؟ پریشان گشته افکارم

در این شبهای دور از تو ، اگر گویم چه با ما شد

دگر از من نمیپرسی ، چــرا اینگونه بیمـــــــارم!

قلم گردید انگشتم ٬ به روی خاکِ ویرانه

نوشتم بر علی اکبر: بیـــــا من دوسـتـت دارم!!

[b]شبی در راه خوابیدم ، به خوابم حرمله آمـــد

به او گفتم برو قاتــــل ٬ برو مــن از تـــو بیزارم

تو با تیرِ سه پر کُشتی ٬ عزیزِ شیرخوارم را

چرا میخندی ای ملعون؟ نمیبینی عــــــزادارم؟

پریدم ناگهان از خواب ٬ دیدم کاروان رفتــــه

و من در دشتِ پُر خوفی ، کنار بوته ای خـــــارم

نمیدانم چه شد گفتم : مدَدْتی اُمّی یا زهرا

بیـا بانــوی خوبیــــها ، در این صحــــرا گرفتـارم[/b]

(مَتی اَقْــــدِرْ زَوَرتُ اَنتْ٬اَلا یا مَلجـــَـأ العـالمْ)

دلم تنگ است مادرجـــان ، بیا محتــاجِ دیـدارم

خدا خیرش دهد آمد ، ولی دستی به پهلو داشت

چه بانویی چه ایثـاری! به او جانی بدهکــارم

همه گویند این دختر ، شبیهِ مادرش زهراست

شبیه نیمی از رویش ٬ شده نیمی ز رخسارم!

[نورالسادات]

یارقیه بنت الحسین

بالای ناقه موی مرا باد می کشید

پایین ناقه چکمه سرم داد می کشید

بالای ناقه زلف گره خورده داشتم

پایین ناقه چادر آزرده داشتم

بالای ناقه غصه ی روبنده داشتم

پایین ناقه عمه ی شرمنده داشتم

بالای ناقه مقنعه ی پاره داشتم

پایین ناقه تاول آواره داشتم

بالای ناقه کاربه تحقیر می کشید

پایین ناقه پهلوی من، تیر می کشید

السلام علیک یا عمة المظلومه
یاصاحب الزمان آجرک الله فی مصیبة

[آفتاب]

نیمه شب با سر تو گرم سخن می شوم و

مطمئنم سخنم با تو کم از نافله نیست

....

یا حضرت رقیه خانم سلام الله علیها