دعا به وقت فرا رسيدن ماه رمضان

[مهدی2012]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان
پیشاپیش فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و ماه مهمانی خدا را بر همه ی شما بزرگواران تبریک میگم.

[b]

برق خاشاک گنه ، روزه تابستان است
دود این آتش جانسوز به از ریحان است
می توان یافت ز سی پاره ماه رمضان
آنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است
هست در غنچه ی لب بسته ی این ماه نهان
گلستانی که نسیمش نفس رحمان است
مشو از عزت این مهر الهی غافل
که در این مهر بسی گنج و گهر پنهان است
ماهرویی که شب قدر بود یک خالش
در سراپرده ماه رمضان پنهان است
می کند روزه ماه رمضان عمر دراز
مد انعام درین دفتر و این ایوان است
غفلت از تشنگی و گرسنگی کم گردد
که لب خشک بر این بند گران سوهان است
باش با قد دو تا حلقه این در صایب
که مراد دو جهان در خم این چوگان است
صائب تبریزی
http://www.kelishe.com/beautiful-poem-ab...madan.html

[/b]

دعای بسیار زیبای امام سجاد(علیه السلام) (به وقت فرا رسیدن ماه رمضان) رو اینجا میذارم. انشالله هممون از این ماه بزرگ بهره کافی رو ببریم(حتما بخونید).

[b]دعا به وقت فرا رسيدن ماه رمضان

سپاس خدا را که ما را راهنما به سپاس خود شد، و شايسته آن نمود، تا از شکرگزاران احسان او گرديم، و به ما بر اين کار پاداش نيکوکاران بخشد.


[/b]

و سپاس خداى را که دينش را به ما عنايت فرمود، و ما را به آئين خود اختصاص داد، و در راههاى احسان خود روان ساخت، تا در آنها به فضل و لطفش به سوى رضوان او حرکت کنيم، چنان حمدى که از ما بپذيرد، و به سبب آن از ما خشنود شود.

و سپاس خداى را که از جمله آن راهها، ماه خود ماه رمضان را قرار داد، ماه روزه، ماه اسلام، ماه طهارت، ماه آزمايش، ماه قيام، ماهى که قرآن را در آن نازل کرد، براى هدايت مردم، و بودن نشانه‏هايى روشن از هدايت و مشخص شدن حق از باطل، و بدين جهت برترى آن ماه را بر ساير ماهها بر پايه احترامات فراوان، و فضيلتهاى آشکار روشن نمود، پس آنچه را در زمانهاى ديگر حلال بود حرام کرد، و براى اکرام آن خوراکيها و آشاميدنيها را منع نمود، و براى آن زمان معينى قرار داد که حضرتش - جلّ و عزّ - اجازه نمىدهد از آن پيش افتد، و نمىپذيرد که از آن پس افتد، سپس يکى از شبهايش را بر شبهاى هزار ماه فضيلت و برترى داد، و آن را شب قدر ناميد، که در آن شب فرشتگان و روح به فرمان پروردگارشان براى هر امرى نازل مىگردند، و آن شب سلامتى و برکت پيوسته است تا سپيده دم بر هر کس از بندگانش که بخواهد به جهت قضايش که لازم الاجراء دانسته است.

[b]

بار الها بر محمد و آلش درود فرست، و معرفت برترى اين ماه و بزرگداشت احترامش، و خوددارى از محرمات در آن را به ما الهام کن، و ما را به روزه داشتن آن با حفظ جوارح از گناهان، و به کار بردن آنها در آنچه که تو را خشنود مىنمايد يارى ده، تا با گوشمان به گفتار لغو گوش نکنيم، و با چشمانمان به تماشاى لهو نشتابيم، و دستهايمان را به حرامى دراز نکنيم، و به سوى ممنوع تو گام برنداريم، و شکمهايمان جز به حلال پر نشود، و زبانمان به غير آنچه تو گفته‏اى گويا نگردد، و جز در کارى که به ثواب تو نزديک مىکند به کوشش برنخيزيم، و جز آنچه از عقوبتت نگاه دارد فرا نگيريم، آنگاه اين همه را از خودنمايى رياکاران، و شهرت خواهى شهرت طلبان خالص و پاک گردان، به گونه‏اى که کسى را با تو در اين امور شريک نکنيم، و مقصد و مقصودى غير تو نداشته باشيم.

بار الها بر محمد و آلش فرست، و ما را در اين ماه بر اوقات نمازهاى پنجگانه به نحوى که حدودش را معين نمودى، و واجباتش را مقرر فرمودى، و شروطش را بيان کردى، و اوقاتش را تعيين نمودى آگاه و بينا ساز، و ما را در مرتبه آنانى قرار ده که به مراتب آن رسيده‏اند، و ارکانش را نگهبانند، و آن را در اوقات خود بپا مىدارند، آن طور که پيامبرت - که صلوات تو بر او و آلش باد - تشريع فرموده، در رکوع و سجود و همه آداب و درجات عالى فضيلتش، با کاملترين طهارت و تمامترينش، و روشنترين مراتب خشوع و رساترينش، و ما را در اين ماه توفيق ده تا به خويشاوندان خود نيکى و پيوند کنيم، و به همسايگان از راه احسان و بخشش رسيدگى کنيم، و اموال خود را از مظالم پاک نمائيم، و با بيرون کردن زکات آن را پاکيزه کنيم، و با آن کس که با ما قهر کرده آشتى کرده، و با کسى که به ما ستم نموده به انصاف برخاسته، و با دشمن مدارا کنيم، مگر آن که دشمنى با او به خاطر تو و در راه تو بوده، زيرا او دشمنى است که هرگز با وى دوستى ننمائيم، و حزبى است که دل با او صاف نکنيم، و ما را توفيق ده که در آن به تو تقرب جوئيم در سايه اعمال شايسته‏اى که ما را به آن از آلودگى معاصى پاک نمايى، و در آن از عيوب تازه بازدارى، تا هيچ يک از فرشتگانت جز مرتبه‏اى پائينتر از آنچه ما بجا آورده‏ايم از ابواب طاعت و انواع تقرب به سويت به محضرت عرضه نکنند.

بار الها، تو را به حق اين ماه رمضان و به حق هر کس که از آغاز تا پايان آن بندگى تو کرده، از فرشته‏اى که او را به مقام قرب خود رسانده باشى، يا پيامبرى که براى هدايت فرستاده باشى، يا عبد صالحى که او را برگزيده باشى، سوگند مىدهم که بر محمد و آلش درود فرستى، و ما را در اين ماه به کرامتى که به اولياء خود وعده دادى سزاوار کن، و آنچه را که براى اهل سعى و کوشش در طاعت و عبادت قرار داده‏اى براى ما قرار ده، و ما را در سايه رحمتت در رديف کسانى قرار ده که استحقاق برترين مرتبه را نزد تو پيدا کرده‏اند.

بار الها بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از انحراف در توحيدت، و کوتاهى در ستايش حضرتت، و شک در دينت، و کورى از راهت، و بىتوجهى به حرمتت، و گول خوردن از دشمنت: شيطان رانده شده دور ساز. بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و چنانچه در هر شب از شبهاى اين ماه مبارک برايت بندگانى است که بخششت آنان را آزاد مىکند، يا گذشتت ايشان را مىبخشد، پس ما را از آن بندگان قرار ده، و ما را براى ماه رمضانمان از بهترين اهل و ياران محسوب کن.

بار الها بر محمد و آلش درود فرست، و همراه با به سر آمدن ماه رمضان گناهان ما را به سر بر، و با سپرى شدن روزهاى پايانيش پى آمدهاى گناهانمان را از ما برگير، تا در حالى از ما بگذرد که ما را از خطاها و لغزشها خالص نموده، و از گناهان پاک فرموده باشى.


[/b]

بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و چنانچه ما در اين ماه منحرف شويم تو تعديلمان کن، و اگر از راه درستى بگرديم تو استوارمان ساز، و اگر دشمنت شيطان بر ما مسلط گردد تو ما را از او رهايى ده. بار الها اين ماه را از عبادتمان سرشار ساز، و اوقاتش را به طاعتمان از تو زينت ده، و در روزش ما را به روزه داشتن، و در شبش ما را به نماز و زارى و خشوع در برابر خود، و خوارى به محضرت يارى فرما. تا روزش شاهد غفلت ما، و شبش گواه تقصير ما نباشد.

بار الها ما را در همه ماهها و روزها تا زمانى که زنده مان مىدارى اين چنين قرار ده، و ما را از عباد شايسته خود گردان که بهشت را به ميراث برند و در آن جاودان باشند، آن عبادى که هر چه دارند در راه حق مىبخشند در حالى که قلوبشان از انديشه بازگشت به حضرت ربّ ترسان است، و از کسانى که به جانب خيرات مىشتابند و بدان سبقت مىگيرند. بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، در هر وقت و هر زمان، و در هر حالى، به اندازه درودى که به هر کس ديگر فرستاده‏اى، و چند برابر آن درودها که احدى را قدرت بر شمردن آن نباشد، همانا آنچه را تو بخواهى انجام مىدهى.

[b]اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

[علمدار133]

بیاییم در لحظات آخر ماه شعبان این دعا را زمزمه کنیم: «اللهم ان لم تکن غفرت لنا فیما مضى من شعبان فاغفر لنا فیما بقى منه»؛ خدایا! اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده‌اى، در آن قسمت که از این ماه مانده بیامرز ما را.

لحظات به سرعت در حال سپری شدن است و مردم خداجوی بعد از دو ماه خودسازی و تهذیب نفس، برای رسیدن ماه بهار قرآن لحظه شماری می‌کنند، هر چند که دل کندن از ماه شعبان، ماه نبی خدا بسیار سخت است، اما شوق به ماه مهمانی خدا این وداع را آسان می‌کند.

*راهکار امام رضا(علیه السلام) برای درک بهتر روز پایانی ماه شعبان

امام رضا(علیه السلام) در ذیل روایتی برای درک بهتر ماه شعبان و آمده شدن برای ورود بهتر به ماه رمضان می‌فرمایند: هر که سه روز از آخر ماه شعبان روزه بدارد و به ماه مبارک رمضان وصل کند، حق تعالى ثواب روزه دو ماه متوالى براى او بنویسید.

همچنین ابوالصلت هروى روایت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت ثامن الحجج(علیه السلام) رفتم، حضرت(علیه السلام) فرمود: اى ابوالصلت! اکثر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است پس تدارک و تلافى کن در آن چه از این ماه مانده است، تقصیرهایى را که در ایام گذشته این ماه کرده‌اى و بر تو باد که رو آورى بر آنچه برای تو نافع است و دعا و استغفار بسیار کن و تلاوت قرآن مجید بسیار کن و به سوى خدا از گناهان خود توبه کن تا آنکه چون ماه مبارک درآید، خود را براى خدا خالص گردانیده باشى و در گردن خود امانت مگذار و حق کسى را مگر آنکه ادا کنى و در دل خود کینه کسى را مگذار، مگر آنکه بیرون کنى و مگذار گناهى را که انجام می‌دادی، مگر آنکه ترک کنى و از خدا بترس و بر خدا در پنهان و آشکار امور خود توکّل کن و هر که بر خدا توکّل کند خدا او را بس است و در بقیه این ماه این دعا را بسیار بخوان:

«اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضى مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ»؛ خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده‌اى در آن قسمت که از این ماه مانده بیامرزمان، به درستى که حق تعالى در این ماه بندهاى بسیار از آتش جهنم براى حرمت ماه مبارک رمضان آزاد مى‌کند.

*دعاى شب آخر شعبان و شب اول رمضان

شیخ طوسی از حارث بن مُغَیْرَه نَضْرى روایت کرده که امام صادق(علیه السلام) در شب آخر شعبان و شب اوّل ماه رمضان مى‌خواند:

«اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذى اُنْزِلَ فیهِ الْقُرآنُ وَجُعِلَ هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فیهِ وَسَلِّمْهُ لَنا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا فى یُسْرٍ مِنْکَ وَعافِیَةٍ یا مَنْ اَخَذَ الْقَلیلَ وَشَکَرَ الْکَثیرَ اِقْبَلْ مِنِّى الْیَسیرَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ اَنْ تَجْعَلَ لى اِلى کُلِّ خَیْرٍ سَبیلاً وَمِنْ کُلِّ ما لا تُحِبُّ مانِعاً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

یا مَنْ عَفا عَنّى وَعَمّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّیِّئاتِ یا مَنْ لَمْ یُؤاخِذْنى بِارْتِکابِ الْمَعاصى عَفْوَکَ عَفْوَکَ عَفْوَکَ یاکَریمُ اِلهى وَعَظْتَنى فَلَمْ اَتَّعِظْ وَزَجَرْتَنى عَنْ مَحارِمِکَ فلَمْ اَنْزَجِرْ فَما عُذْرى فَاعْفُ عَنّى یا کَریمُ عَفْوَکَ عَفْوَکَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ الرّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبدِکَ فَلْیَحْسُنِ التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِکَ یااَهْلَ التَّقْوى وَیا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ عَفْوَکَ عَفْوَکَ اَللّهُمَّ اِنّى عَبْدُکَ بْنُ عَبْدِکَ بْنُ اَمَتِکَ ضَعیْفٌ فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِکَ وَاَنْتَ مُنْزِلُ الْغِنى والْبَرَکَةِ عَلَى الْعِبادِ قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ اَحْصَیْتَ

خدایا! این ماه مبارکى که قرآن در آن نازل گشته، آن قرآنى که راهنماى مردم شده و نشانه‌هاى روشنى از راهبرى و جدا کردن میان حق و باطل است فرا رسیده پس ما را در این ماه سالم بدار و آن را در حال آسانى و تندرستى از ما بگیر، اى که اندک را بگیرد و بسیار قدردانى کند، این طاعت اندک را از من بپذیر خدایا از تو خواهم که براى من به سوى هر کار خیرى راهى و از هر چه دوست ندارى سر را هم مانعى قرار دهى اى مهربانترین مهربانان!

اى که گذشتى از من و از آن کارهاى زشتى که در پنهانى کردم، اى که مرا به سبب دست زدن

به گناهان نگیرى گذشت، گذشت ، گذشت تو را خواهانم اى بزرگوار! خدایا مرا پند دادى ولى من پند نگرفتم و از کارهاى حرام خود بازم داشتى ولى من بازنایستادم پس چه عذرى به درگاهت دارم، اى کریم! از من گذشت کن که عفوت و گذشتت را خواهانم، خدایا از تو آسودگى هنگام مرگ درخواست دارم و گذشت در وقت حساب را، گناه از بنده‌ات بزرگ است پس باید گذشت از جانب تو نیز نیکو باشد، اى شایسته پرهیزگارى و اى شایسته آمرزش عفوت و گذشتت را خواهانم، خدایا! من بنده و فرزند بنده و فرزند کنیز توام ناتوان و نیازمند مهر تو هستم و تویى که دارایى و برکت بر بندگانت فرو فرستى و تو چیره و توانایى کارهاى بندگانت را

اَعمالَهُمْ وَقَسَمْتَ اَرْزاقَهُمْ وَجَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً اَلْسِنَتُهُمْ وَاَلْوانُهُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ وَلا یَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَکَ وَلا یَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَکَ وَکُلُّنا فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِکَ فَلا تَصْرِفْ عَنّى وَجْهَکَ وَاجْعَلْنى مِنْ صالِحى خَلْقِکَ فِى الْعَمَلِ وَالاْمَلِ وَالْقَضاَّءِ وَالْقَدَرِ اَللّهُمَّ اَبْقِنى خَیْرَ الْبَقاَّءِ وَ اَفْنِنى خَیْرَ الْفَناَّءِ عَلى مُوالاةِ اَوْلِیاَّئِکَ وَمُعاداةِ اَعْداَّئِکَ وَ الرَّغْبَةِ اِلَیْکَ وَ الرَّهْبَةِ مِنْکَ وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْلیمِ لَکَ وَالتَّصْدیقِ بِکِتابِکَ وَاتِّباعِ سُنَّةِ رَسُولِکَ

اَللّهُمَّ ما کانَ فى قَلْبى مِنْ شَکٍّ اَوْ رَیْبَةٍ اَوْ جُحُودٍ اَوْ قُنُوطٍ اَوْ فَرَحٍ اَوْ بَذَخٍ اَوْ بَطَرٍ اَوْ خُیَلاَّءَ اَوْ رِیاَّءٍ اَوْ سُمْعَةٍ اَوْ شِقاقٍ اَوْ نِفاقٍ اَوْ کُفْرٍ اَوْ فُسُوقٍ اَوْ عِصْیانٍ اَوْ عَظَمَةٍ اَوْ شَىءٍ لا تُحِبُّ فَاَسْئَلُکَ یا رَبِّ اَنْ تُبَدِّلَنى مَکانَهُ ایماناً بِوَعْدِکَ وَوَفآءً بِعَهْدِکَ وَرِضاً بِقَضاَّئِکَ وَزُهْداً فِى الدُّنْیا وَرَغْبَةً فیما عِنْدَکَ وَاَثَرَةً وَطُمَاْنینَةً وَتَوْبَةً نَصُوحاً اَسْئَلُکَ ذلِکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ اِلهى اَنْتَ مِنْ حِلْمِکَ تُعْصى وَمِنْ کَرَمِکَ وَجُودِکَ تُطاعُ فَکَانَّکَ لَمْ تُعْصَ وَاَنَا وَمَنْ لَمْ یَعْصِکَ سُکّانُ اَرْضِکَ فَکُنْ عَلَیْنا بِالْفَضْلِ جَواداً وَبِالْخَیْرِ عَوّاداً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ وَصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَالِهِ صَلوةً داَّئِمَةً لا تُحْصى وَلا تُعَدُّ وَلا یَقْدِرُ قَدْرَها غَیْرُکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ»

شماره دارى و روزیشان را قسمت کرده و زبان‌ها و رنگهاشان را متفاوت کردى؛ آفرینشى پس از آفرینش دیگر و بندگانت دانش تو را ندارند و قدر تو را ندانند و همه ما نیازمند رحمتت هستیم، پس اى خدا! رو از من مگردان و مرا در کردار و آرزو و امور مربوط به قضا و قدر از شایستگان خلق خویش قرارم ده خدایا زنده ام بدار به بهترین وضع زندگى و بمیرانم به بهترین مردن (یعنى) با دوستى دوستانت و دشمنى با دشمنانت و رغبت به درگاهت و ترس و خشوع از تو و وفادارى و تسلیم بودن در برابرت و تصدیق کردن کتاب تو (قرآن ) و پیروى از روش پیغمبرت،

خدایا آنچه در دل دارم از شک و تردید یا انکار یا ناامیدى یا خوشى یا گردن فرازى یا اسراف در خوشگذرانى یا خودبینى یا خودنمایى یا شهرت جویى یا ایجاد دو دستگى یا دورویى یا کفر یا فسق یا گناه یا بزرگ طلبى یا چیزهاى دیگرى که تو دوست ندارى پس اى پروردگارا! از تو خواهم که آن را تبدیل کنى به ایمان به وعده‌ات و وفادارى به پیمانت و خوشنودى به قضا و قَدرت و پارسایى در دنیا و اشتیاق به آنچه نزد تو است و فضیلتى و آرامشى و توبه خالص، این را از تو خواهم اى پروردگار جهانیان! خدایا تو را به خاطر بردباریت نافرمانى کنند و به طمع جود و کرمت اطاعت کنند، پس گویا نافرمانیت نکرده‌اند و من با کسانى که نافرمانیت نکردند همه ساکنان زمین تو هستیم، تو بر ما به فضل خویش بخشنده باش و به نیکویى بازگردنده، اى مهربانترین مهربانان! و درود خدا بر محمد و آل او درودى همیشگى که به شماره و عدد درنیاید و اندازه‌اش نتواند جز تو اى مهربانترین مهربانان!